اکشن فیگور جوکر اونجرز

راز خنده‌ی جوکر

هر روز صبح، صدای هاهاهااا! از توی شهر اسباب‌بازی‌ها می پیچید. همه می‌دونستن این صدای کیه! جوکر فسقلی خنده‌دوست!
اون همیشه با شوخی‌هاش بقیه رو می‌خندوند. اما اون روز، یه اتفاق عجیب افتاد. جوکر از خواب بیدار شد، دستشو به لپش زد و گفت: اوه نه! صدای خندم کجاست؟ هر چی تلاش کرد، فقط صدای بع‌بعِ عجیب از دهنش بیرون اومد! بععع؟! نههه! من جوکرم، نه بز. رفت پیش رفیقش، مرد آهنی. گفت: هی تونی! یه خنده‌ی جدید برام بساز! مرد آهنی جواب داد: من فقط موتور می‌سازم، نه خنده! جوکر گفت: اگه خنده ندارم، حداقل نور دارم و چراغای بدنش رو روشن کرد. بعد با پاهای متحرکش شروع کرد به راه رفتن بین خیابون‌های دلانالند، دنبال صدای خنده‌اش. رسید به یه پارک پر از بچه‌ها که داشتن بستنی می‌خوردن. یکی از بچه‌ها زمین خورد و بستنی‌اش ریخت. جوکر رفت جلو، خم شد و گفت: بخند و یه بستنی از من بگیر! بچه خندید، بعد بقیه هم خندیدن و ناگهان صدای معروف هاهاهااا! برگشت! جوکر ذوق کرد و گفت: یافتم! خندم همین‌جا بود، بین خنده‌ی شماها!

اون روز فهمید که خنده‌ی واقعی، وقتی برمی‌گرده که بقیه رو شاد کنی نه فقط خودت رو. خنده‌ی قشنگ، وقتی برمی‌گرده که باهاش دل بقیه رو شاد کنی. هر جا مهربونی باشه، خنده‌ی واقعی هم اونجاست.