مداد رنگی ۱۲ رنگ آدمیرال جعبه مقوایی

یه روز صبح، نیلا و آراد، نقاش‌های کوچولوی شهرک دلانالند، مداد رنگی‌هاشون رو برداشتن و راه افتادن سمت جنگل کنار شهرک تا اونجا یه نقاشی قشنگ بکشن. نیلا جعبه مداد رنگی‌هاش رو محکم بغل کرده بود و با ذوق می‌گفت: آراد! امروز می‌خوام یه عالمه گل رنگی بکشم! آراد هم خندید: منم یه درخت خیلی بزرگ می‌کشم، اون‌قدر بزرگ که نوکش برسه به ابرها! نیلا گفت: پس منم یه طوطی رنگی می‌کشم که بشینه بالای درختت! همین‌طور که با خنده و حرف زدن وارد جنگل شدن، یه دفعه هر دو سر جاشون وایسادن. نیلا با تعجب گفت: ااا… آراد؟! جنگل اصلاً شبیه چیزی که فکرش رو می‌کرد، نبود. درخت‌ها خاکستری شده بودن، گل‌ها رنگ نداشتن، برگ‌ها بی‌رنگ بودن و حتی رودخونه کوچیکی که از وسط جنگل رد می‌شد هم دیگه آبی نبود. آراد اطرافش رو نگاه کرد و گفت: اینجا چی شده؟ انگار یکی همه رنگ‌های جنگل رو برده! همون موقع صدایی از بالای درخت شنیدن: آره… همین‌طوره. سرشون رو بالا گرفتن، طوطی بزرگ و معروف جنگل رو دیدن که روی شاخه نشسته بود؛ اما خودش هم بی‌رنگ شده بود. نیلا با تعجب گفت: وای! تو هم بی‌رنگ شدی؟ طوطی آهی کشید و گفت: آره… من قبلاً معروف‌ترین طوطی رنگی این جنگل بودم! نیلا گفت: ناراحت نباش، ما درستت می‌کنیم!

نیلا جعبه مداد رنگی‌ها رو باز کرد و گفت: آراد! از کدوم رنگ شروع کنیم؟ آراد یه مداد سبز برداشت و گفت: من میرم سراغ درخت‌ها! و شروع کرد به رنگ کردن درخت‌ها. نیلا هم مدادهای رنگی رو برداشت و رفت سراغ گل‌ها و گفت: این گل صورتی، این یکی زرد، این یکی هم قرمز! کم‌کم گل‌ها دوباره رنگ گرفتن، پروانه‌ها برگشتن و برگ‌های درخت‌ها سبز شدن. طوطی که از بالای درخت همه‌چیز رو نگاه می‌کرد، با ذوق گفت: هی بچه‌ها! من چی؟ نیلا خندید و گفت: نوبت تو هم میرسه!

آراد مدادهای رنگی رو کنار هم گذاشت و گفت: خب، طوطی معروف جنگل، آماده‌ای؟ طوطی بال‌هاش رو باز کرد و گفت: آماده‌ام! فقط لطفاً منو قشنگ‌تر از قبل کنید! شروع کردن پرهای طوطی رو با رنگ‌های آبی، زرد، قرمز، سبز و نارنجی رنگ کردن. طوطی وقتی بال‌هاش رو دید، با خوشحالی گفت: وااای! دوباره خودم شدم!

آراد یه نگاه به جنگل انداخت و گفت: حالا دیگه یه چیز کم داریم…رودخونه‌مون آب نداره! بعد هر دو نفرشون کنار رودخونه نشستن و با مداد آبی شروع کردن به رنگ کردن آب. اما نیلا یه دفعه گفت: صبر کن! یه رودخونه که فقط آب نداره، ماهی هم داره و مدادهای قرمز، زرد و نارنجی رو برداشتن و شروع کردن به کشیدن ماهی‌های کوچولو و رنگارنگ. یکی ماهی قرمز بود، یکی زرد و یکی هم نارنجی. طوطی از بالای درخت گفت: بچه‌ها! اون طرف رو هم ببینید! هنوز چند جا بی‌رنگ مونده!

آراد و نیلا دوباره دست به کار شدن و تا غروب، گوشه‌ گوشه جنگل رو رنگ کردن. وقتی خورشید داشت غروب می‌کرد، جنگل دیگه اصلاً شبیه صبح نبود؛ درخت‌ها سبز شده بودن، گل‌ها رنگارنگ شده بودن، پروانه‌ها پرواز می‌کردن، طوطی روی بلندترین شاخه نشسته بود و رودخونه‌ای آبی با ماهی‌های رنگی از وسط جنگل رد می‌شد. نیلا با خوشحالی گفت: آراد، نگاه کن! جنگل دوباره قشنگ شده! آراد لبخند زد و گفت: فردا می‌ریم جاهای دیگه دلانالند رو سر می زنیم و هر جایی رنگ نداشت رنگ می‌کنیم. طوطی بال زد و گفت: منم میام! یکی باید از بالا حواسش به شما باشه دیگه!