تراش و پاک‌کن طرح استیچ مجموعه 2 عددی

استیچ؛ پاک‌کن تیز

یه روز در کلاس دلانالند، معلم داشت دیکته می‌گفت و بچه‌ها تندتند کلمه‌ها رو می‌نوشتن. نیلا می‌خواست از همه زودتر بنویسه، برای همین اصلاً به کلمه‌ها نگاه نمی‌کرد ببینه درست نوشتتشون یا نه؛ فقط تندتند می‌نوشت. یه‌دفعه چشمش افتاد به استیچ صورتی که گوشه‌ی میز نشسته بود. استیچ یه چشمک بامزه به نیلا زد و یهو از روی میز پرید روی کاغذ! نیلا هنوز نفهمیده بود چی شده که استیچ خودش رو روی کلمه‌ی اشتباه کشید و… فِش! کلمه پاک شد! نیلا با خوشحالی گفت: آخ جون! استیچ بلده اشتباهامو پاک کنه! استیچ با افتخار دست‌هاش رو زد به کمرش و گفت: معلومه! من برای همین اینجام!

از اون لحظه به بعد، نیلا دیگه اصلاً حواسش به درست نوشتن نبود. هرچی تندتر می‌نوشت، اشتباه‌های بیشتری می‌کرد و هر بار هم استیچ کوچولو می‌پرید وسط و پاکشون می‌کرد. یه بار پاک کرد، دو بار پاک کرد، سه بار… استیچ کم‌کم گفت: آخ گوشم! چند دقیقه بعد دوباره گفت: آخ سرم! نیلا: استیچ، چیزی شده؟ استیچ گفت: نه بابا! من خیلی قوی‌ام! تو فقط بنویس! نیلا هم دوباره تندتند نوشت و استیچ هم تندتند پاک می‌کرد. تا اینکه یه دفعه مدادش کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر شد. نیلا مداد رو نگاه کرد و گفت: اِ؟ چرا دیگه نمی‌نویسی؟ همون موقع استیچ کوچولو یه لبخند مرموز زد، چرخید و پشتش رو به نیلا کرد. نیلا گفت: چرا پشتت رو به من کردی؟ استیچ گفت: فکر کنم بالاخره نوبت این شده! کمرمو ببین! نیلا با تعجب نگاه کرد و دید پشت استیچ یه تراش کوچولو داره. استیچ گفت: مدادت نوکش خسته شده. بذارش داخل تراش پشت من و یه کوچولو بچرخونش! نیلا مدادش رو گذاشت داخل تراش و چرخوند. استیچ هم هی قلقلکش می‌اومد و می‌خندید. گفت: ههههه! آروم‌تر! من تراشم، فرفره که نیستم! نیلا خندید و چند دور دیگه چرخوند. وقتی مدادش رو بیرون آورد، نوکش دوباره تیز و آماده بود. نیلا گفت: وااای! دوباره می‌نویسه! استیچ نفس راحتی کشید و گفت: آره! ولی یه خواهش کوچولو دارم…
از این به بعد یکم آروم‌تر بنویس! اشتباه کردن که اشکالی نداره، منم هستم که پاکشون کنم. ولی اگه هی با عجله بنویسی و بگی استیچ پاکش می‌کنه، آخرش هم کاغذت خسته میشه، هم من و هم خودت! نیلا خندید و گفت: باشه! از این به بعد اول با دقت می‌نویسم. اگه اشتباه کردم، تو کمکم می‌کنی. استیچ گفت: آفرین! حالا برو ببینیم این دیکته رو می‌تونی بدون یه عالمه پاک‌کاری تموم کنی یا نه!

نیلا این بار آروم‌تر نوشت و بیشتر حواسش رو جمع کرد. فقط چند جا اشتباه کرد. استیچ هم کنار دستش نشست و گفت: خب… حالا دیگه گوش و سرم سالم می‌مونه!