کلبه جنگلی 252 قطعه تک توی

از خونه تا قلعه

صبح زود، در دل جنگل سبز، پوپو با صدای اسب‌ها بیدار شد. چشم‌هاشو مالید و دور و برشو نگاه کرد و گفت: لولا، گاریمون نیست!

اونا دیروز با هم یه خونه‌ی کوچولو ساخته بودن و قرار بود امروز کاملش کنن؛ اما بدون گاری، نمی‌تونستن الوارها و وسایل رو بیارن. لولا با عجله دوید اومد. وای نههه! اگه گاری نباشه، نمی‌تونیم چیزی بسازیم! با کمک دو تا اسب سفید و قهوه ای، راه افتادن دنبال گاری. از کنار درخت‌ها رد شدن، از روی چمن‌ها گذشتن تا اینکه پوپو گفت: لولا اون ردپاها رو ببین! ردپاها رفتن تا یه جای عجیب. اونجا پر بود از تکه‌های چوب رنگی، پنجره، در، دیوار، نرده و حتی یه سقف نصفه هم پیدا می‌شد. لولا با تعجب گفت: وای! این‌جا انگار یه قلعه‌ی نیمه کاره است. پوپو چشم‌هاشو ریز کرد و لبخند زد: فکر می‌کردیم فقط گاری رو پیدا می‌کنیم ولی یه جای قشنگ برای ساختن هم پیدا کردیم! اونا با گاری، الوارها و کمک اسب‌ها، شروع کردن به ساختن. یه جا در اشتباه جا خورد، یه پنجره نیفتاد سر جاش، یه دیوار افتاد. اما هر بار دوباره امتحان کردن، فکر کردن و جاها رو عوض کردن. کم‌کم خونه کوچولو تبدیل شد به یه کلبه‌ی قشنگ و بزرگ! شب که شد، کنار کلبشون نشستن. اسب‌ها آروم بودن و گاری هم سر جاش استراحت می‌کرد. پوپو گفت: هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم از گم‌شدن یه گاری، یه کلبه درست بشه و بعد هر دو کل خندیدن.

بچه‌های عزیزم:
وقتی یه چیزی گم میشه یا اشتباه میشه، شاید یه فرصت قشنگ برای ساختن چیزهای تازه‌تر باشه فقط کافیه خوب نگاه کنیم و با فکرمون دست به کار بشیم!