ماشین جیپ گردشگری کد KD-FJ123

پیک نیک جیپی

در دل یک باغچه‌ رنگارنگ، کنار جاده‌ی خاکی، خانوم جیپ صورتی زیر نور آفتاب لم داده بود و منتظر مسافرهاش بود. در ماشین باز شد و دخترک شیطونی به اسم لونا با کلاه آبی مخصوص سفر، بالا پرید و گفت: وقتشه که بزنیم به دل جاده، خانم جیپ! امروز نوبت یه پیک‌نیک درست‌ و‌ حسابی! خانم جیپ بوق و چراغ زد و گفت: من آماده‌ام، فقط بقیه‌ی تیم‌مون کجان؟ همون موقع، از گوشه‌ی حیاط، سگی خال‌دار به اسم پوفی با زبون آویزون و دُم تکون دادن دوید سمتشون و گفت: من اومدم! پوفی همیشه آماده‌ی پیک‌نیکه! مخصوصاً اگه میوه باشه! لونا خندید و در صندلی عقب رو باز کرد.
بپر بالا پوفی! ولی قول بده که میوه‌ی بقیه رو نمی‌خوری! در همین لحظه، یه صدای قُدقُد از سمت درخت انجیر اومد. یه مرغ قهوه‌ای با تاج قرمز و نوک تیز با عجله جلو دوید و گفت: سلام به همسفرها! اسم من خانوم قُدیه. همیشه صدای پیک‌نیک که میاد، پاهام خود به‌ خود راه می‌افتن! خانم جیپ خندید و گفت: خانم قُدی، صندلی کناری برای توئه. یه سفر بدون مرغ قُدی، مثل پیک‌نیک بدون نون تازه‌ست و این‌طوری، لونا، پوفی و قُدی راه افتادن! از کنار رودخونه گذشتن، آواز خوندن، بوق زدن تا رسیدن به تپه‌ی سبز کنار گل‌های زرد. اونجا لونا سبد رو باز کرد. توش سه خوشه میوه‌ی رنگی بود: قرمز برای خودش، بنفش برای پوفی و سبز برای خانم قُدی. البته خانم قُدی با زرنگی خاصی هر سه‌ تا رو امتحان کرد و گفت: قُدقُد! سبز ترش بود ولی خوب بود! همه خندیدن، و پوفی گفت: اگه مرغ‌ها اینقدر بامزه باشن، من دیگه عاشق تخم‌مرغ میشم!

بچه‌های عزیز دلانالند!
سفر وقتی قشنگ‌تر میشه که دلتون برای دوستی باز باشه. گاهی هم‌سفرای شیرین، از جایی میان که اصلاً فکرش رو نمی‌کردید!