پاپیت گیم مدل کرومی

کرومی و چراغ‌های شیطون یه شب در دلانالند، مهمونی بزرگی بود. روی میزها کیک‌های خوشمزه چیده بودن، بادکنک‌های رنگی زیر سقف تاب می‌خوردن و صدای خنده در سالن پیچیده بود. کرومی با خوشحالی وارد شد و گفت: سلام دوستان! امیدوارم برای من هم یه تیکه کیک گذاشته باشید. خرگوش خندید و گفت: اگه دیرتر می‌رسیدی، شاید فقط بشقابش برات می‌موند! یه دفعه سه چراغ روی شکم کرومی روشن شدن. «پینگ! پینگ! پینگ!» کرومی بهشون نگاه کرد و گفت: اِ! شما دیگه از کجا پیداتون شد؟ من اومدم کیک بخورم، نه اینکه مسابقه بدم! خرگوش با تعجب جلو اومد و گفت: این چراغ‌ها می‌خوان باهات بازی کنن؟ کرومی لبخند شیطنت‌آمیزی زد و گفت: ظاهراً! ولی هنوز نمی‌دونن با کی طرفن! همون لحظه یکی از چراغ‌ها روشن شد. کرومی سریع دکمه‌ رو فشار داد و چراغ خاموش شد. خرگوش دست زد و گفت: آفرین! چه سریع گرفتیش! کرومی با افتخار گفت: معلومه! من از این چراغ کوچولوها سریع‌ترم! اما هنوز حرفش تموم نشده بود که دو تا چراغ دیگه روشن شدن. «پینگ! پینگ!» کرومی با عجله دکمه‌ها رو فشار داد، اما یکی از چراغ‌ها خاموش نشد! خرگوش از خنده دولا شد و گفت: پس چی شد؟ مگه نگفتی از همه سریع‌تری؟! کرومی دست به کمر زد و گفت: اون یکی خودش رو قایم کرده بود! منم داشتم بهش فرصت می‌دادم! این بار کرومی حواسش رو جمع کرد. چراغ‌ها یکی‌ یکی روشن می‌شدن و کرومی باید قبل از اینکه فرصت تموم بشه، دکمه‌ی درست رو فشار می‌داد. هرچی جلوتر می‌رفت، چراغ‌ها تندتر روشن می‌شدن و کرومی باید زودتر دکمه‌ی درست رو پیدا می‌کرد. بعد از چند دور، خرگوش گفت: حالا یه بازی دیگه! ببینم فقط سریعی یا حافظه‌ات هم کار می‌کنه؟ کرومی ابروهاش رو بالا انداخت و گفت: حافظه؟! معلومه که کار می‌کنه! بگو ببینم چه نقشه‌ای داری! این بار چراغ قرمز روشن شد، بعد آبی و بعد زرد. چراغ‌ها خاموش شدن و خرگوش پرسید: خب، حالا بگو ترتیبشون چی بود؟ کرومی کمی فکر کرد و گفت: قرمز، آبی، زرد! بعد دکمه‌ها رو به همون ترتیب فشار داد. «پینگ! پینگ! پینگ!» خرگوش با تعجب گفت: وای! همه‌شون رو درست گفتی! کرومی خندید و گفت: فکر کردی فقط بلدم تند تند دکمه فشار بدم؟ من حواسم به همه‌چیز هست! خرگوش گفت: پس این بازی هم سرعت می‌خواد، هم حافظه! کرومی جواب داد: دقیقاً! همون لحظه، همه‌ی چراغ‌ها پشت سر هم روشن شدن. «پینگ! پینگ! پینگ! پینگ!» خرگوش با هیجان گفت: کرومی! نگاه کن! این یکی دیگه چه بازی‌ای؟! کرومی با عجله دکمه‌ها رو فشار داد و گفت: وایسا ببینم! شماها امشب قصد ندارین بذارین من یه لقمه کیک بخورم؟! چراغ‌ها دوباره روشن شدن و کرومی با خنده مشغول بازی شد. خرگوش هم کنارش نشسته بود و هر بار که کرومی یه دکمه رو درست فشار می‌داد، دست می‌زد و تشویقش می‌کرد. وقتی مهمونی کم‌کم تموم شد، خرگوش به شکم کرومی نگاه کرد و گفت: خب، بالاخره تموم شد؟ کرومی لبخند زد و گفت: فکر کنم آره! همون موقع یه چراغ کوچیک روشن شد. کرومی آهی کشید، بعد خندید و گفت: باشه، فقط این بار بذارین اول کیکم رو بخورم! و در حالی که خرگوش از خنده ریسه رفته بود، کرومی یه تکه کیک برداشت و با دست دیگه‌اش آماده شد تا با روشن شدن چراغ بعدی، دوباره بازی رو شروع کنه!