ست ساختنی مگنتی 60 قطعه

خانه آهنربایی

یه روز آفتابی، آریا تصمیم گرفت برای اسباب‌بازی‌هاش یه خونه بسازه؛ یه خونه با دیوارای قرمز، سقف آبی و پنجره‌های زرد، درست مثل نقاشیاش! اون اول یه قطعه برداشت، بعد یه گوی نقره‌ای، ولی نمی‌دونست چطوری باید به هم وصلشون کنه. همین‌ طور که گوی رو نزدیک آورد، ناگهان صدای کوچیکی شنید: هی! آروم‌تر آقا مهندس . فقط کافیه ما رو نزدیک هم بیاری! آریا تعجب کرد و اونا را به هم نزدیک کرد. یک دفعه تق بهم چسبیدن. آریا گفت: مگه میشه. گوی نقره‌ای خندید و گفت: این نیروی نامرئی دلانالنده که داره کمکمون می‌کنه! آریا دوباره یکی از میله‌های سبز رو نزدیک آورد، تَق! قطعه خودش چسبید! با هیجان گفت: وای! خودش چسبید! این جادوئه؟ گوی گفت: نه جادو نیست، این قدرت دوستیه! هر وقت با مهربونی ما رو کنار هم بذاری، محکم می‌شیم! کم‌کم بقیه‌ی قطعه‌ها هم بیدار شدن. سقف آبی گفت: من بالا دوست دارم! درِ زرد گفت: من باید جلو باشم تا مهمونا گم نشن و پنجره‌ی بنفش گفت: من کنار گل‌ها قشنگ‌تر میشم! آریا خندید و گفت: چه خوب، شماها هم بلدین طراحی کنین!اما وسط کار، سقف افتاد و دیوارها خم شدن. آریا اخم کرد : اِه، خراب شد! گوی نقره‌ای آروم گفت: نگران نباش، ساختن یعنی چند بار افتادن و دوباره بلند شدن. بیا دوباره امتحان کنیم! آریا نفس عمیقی کشید، قطعه‌ها رو با دقت بیشتری گذاشت و بعد از چند دقیقه خونه‌ی رنگی دلانالند آماده شد! دیوارها صاف، سقف محکم و در زرد با صدای تق بسته شد. گوی نقره‌ای با لبخند گفت: دیدی؟ وقتی صبر داری، ما هم کنار تو محکم‌تر می‌شیم. آریا با ذوق گفت: پس هرچی خراب بشه، دوباره می‌سازمش و صدای همه‌ی قطعه‌ها با هم اومد:  آفرین مهندس کوچولو دلانالند! این یعنی قدرت ساختن واقعی!

از اون روز، هر وقت بچه‌ای در دلانالند چیزی می‌ساخت، باد آروم تو گوشش می‌گفت: آروم بساز، دقیق بساز، چون هر ساختن یعنی یه رشد تازه.