اکشن فیگور مدل انیمه وان پیس طرح لوفی

لوفی و دست های جادویی

صبح زود، نسیم خنک دریا روی صورت لوفی می‌خورد. روی عرشه ایستاده بود و با شور همیشگی داد زد: بچه‌هااا! امروز روزِ ماست! قراره گنج افسانه‌ای رو پیدا کنیم! زورو خمیازه‌ای کشید و گفت: بازم یه ماجرای تازه؟ مگه گنج قبلی چی شد؟ لوفی با خنده جواب داد: اون فقط تمرین بود! این یکی واقعیه! اما هنوز خنده‌ها تموم نشده بود که ناگهان باد شدیدی وزید و یکی از طناب‌های بادبان پاره شد! نامی داد زد: زود باشین، قبل از اینکه کشتی بچرخه! لوفی گفت: این یکی با منه و دوید وسط عرشه. دستش رو بالا برد و تاااااااااااااااا کشید! انقدر دراز شد که همه با تعجب گفتن: وای! چطوری این کارو کردی؟! لوفی خندید و گفت: من یه میوه‌ی جادویی خوردم! بدنم مثل کش آدامسه! بعد با یه جهش طناب رو گرفت و بادبان رو بست. اما همون‌طور که برمی‌گشت، لیز خورد و نزدیک بود بیفته تو آب! زورو سریع دوید، یقشو  گرفت و گفت: لوفی! باز نزدیک بود بری پیش ماهی‌ها! نامی با اخم گفت: یادت رفته تو نمی‌تونی شنا کنی؟! لوفی خندید: آره، ولی حداقل امتحان کردم! همه خندیدن. سانجی گفت: تو فقط تا وقتی زنده‌ای که ما حواسمون بهت باشه! لوفی لبخند زد: و منم تا وقتی شما کنارمی، نمی‌ترسم! وقتی همه نفس راحت کشیدن، سانجی گفت: لوفی، واقعاً فکر می‌کنی اون گنج وجود داره؟ لوفی با لبخند و چشمای درخشان گفت: آره! چون تا وقتی باور داشته باشی، هیچ رؤیایی غیرممکن نیست!

اون شب، وقتی دریا آروم شد و ستاره‌ها چشمک زدن، لوفی به دوستاش گفت: می‌دونین؟ شاید گنج واقعی همین باشه، اینکه با دلِ پر از امید به راه ادامه بدیم. اون شب، وقتی دریا آروم شد و ستاره‌ها روی موج‌ها می‌رقصیدن، لوفی با نگاه به آسمون گفت: می‌دونین؟ شاید گنج واقعی همین باشه اینکه هیچ‌وقت تسلیم نشیم و همیشه حواسمون به هم باشه.