چراغ مطالعه 4 کاره طرح لبوبو فضانورد

مأموریت نیمه‌شب حمید مسئول آموزش فضانوردها در شهرک دلانالند بود. یه شب که داشت وسایلش رو جمع می‌کرد تا بخوابه، صدای عجیبی از پشت پنجره شنید. تق… تق… تق… پنجره رو باز کرد و با تعجب دید یه ربات فضانورد کوچولو پشت در ایستاده! حمید پرسید: اینجا چی کار می‌کنی؟ نصفه‌شبه! ربات با عجله گفت: من باید برم کره ماه، ولی یه مشکل خیلی بزرگ دارم! حمید پرسید: چی شده؟ سفینه‌ات خراب شده؟ ربات گفت: نه! سوخت دارم، موتورم سالمه، حتی کمربند ایمنی‌ام رو هم بستم… ولی نقشه ماه رو گم کردم! حمید خندید و گفت: خب، الان که شبه! برو بخواب، فردا بیا تا برات یه نقشه تازه بکشم. ربات با ناراحتی گفت: فردا؟! من همین امشب باید برم! حمید گفت: باشه، ولی من الان نمی‌تونم چیزی بکشم. چراغی ندارم که نقشه رو بکشم، همه جا تاریک. ربات نگاهی به میز انداخت و گفت: پس مشکل فقط یه چراغه؟ من برای همین کارها ساخته شدم! چراغش رو روشن کرد و نورش رو روی میز انداخت. حمید کاغذ رو جلوش گذاشت و گفت: خب، بیا اول مسیر رو مشخص کنیم. مداد قرمز رو بده. ربات یکی از مدادها رو برداشت، اما هنوز چند خط نکشیده بودن که صدای تقی بلند شد! نوک مداد شکسته بود! حمید گفت: ای بابا! حالا با این مداد چیکار کنیم؟ ربات با غرور گفت: نگران نباش! من همه‌فن‌حریفم. حتی تراش هم دارم! مداد رو تراشید و با افتخار جلوی حمید گذاشت: بفرمایید، آماده پرواز! حمید خندید و گفت: این مداد قرمزه، نه موشک! بالاخره با کمک هم نقشه رو کامل کردن. حمید مسیر حرکت رو مشخص کرد و ربات هم هر چند لحظه یک بار نقشه رو بالا و پایین می‌کرد و می‌پرسید: مطمئنی این طرف ماهه؟ نکنه بریم سر از مریخ دربیاریم؟ وقتی کارشون تموم شد، ربات نقشه رو محکم بغل کرد و گفت: حمید! تو بهترین مسئول فضانوردهایی! حمید گفت: فقط قول بده دفعه بعد قبل از پرواز، نقشه‌ات رو گم نکنی! ربات جواب داد: قول نمیدم! شاید دفعه بعد نقشه مریخ رو گم کردم! بعد چراغش رو خاموش کرد، خداحافظی کرد و با نقشه تازه‌اش راه افتاد تا خودش رو به سفینه برسونه. از اون شب به بعد، حمید فهمید برای انجام یک مأموریت مهم، باید ابزار مناسب رو هم دم دست داشته باشی و وقتی مشکلی پیش میاد، با آرامش و کمک گرفتن از دیگران راه‌حلش رو پیدا کنی!