ماکت کامیون کانتینربر هوینا مدل 1-Huina 7732

مأموریت کامیون کانتینربر صبح زود، بندر حسابی شلوغ بود. یک کشتی بزرگ تازه پهلو گرفته بود و انبار بندر پر شده بود از جعبه‌های میوه، سبزیجات و مواد غذایی که باید هرچه زودتر به فروشگاه بزرگ دلانالند می‌رسیدن. کامیون‌ها صف گرفته بودن تا بارشون رو تحویل بگیرن. مدیر بندر هم با دفتر و خودکارش این‌ طرف و اون‌ طرف می‌رفت و تعداد بارها رو می‌شمرد. زیر لب گفت: وای، این همه بار رو چطوری برسونم؟ اگه بخوام همه‌شون رو با چند تا کامیون بفرستم، تا شب هم کارمون تموم نمیشه! همون موقع، یکی از کارگرها با عجله از راه رسید و گفت: آقای مدیر، یه خبر بد! هواشناسی گفته تا یک ساعت دیگه بارون شدیدی شروع میشه. مدیر بندر دستش رو گذاشت روی پیشونیش و گفت: دیگه بدتر! این همه مواد غذایی اگه خیس بشن، چی کار کنیم؟ باید زودتر یه فکری بکنیم. یکی از راننده‌های کامیون‌های باری که قسمت بارش سقف نداشت، نگاهی به جعبه‌ها انداخت و گفت: من می‌تونم یه مقدارشون رو ببرم، ولی اگه بارون بگیره، بارم خیس میشه. تازه، نمی‌تونم همه‌ی این جعبه‌ها رو هم جا بدم. راننده کناری گفت: منم همین‌طور! اگه بخوایم همه‌ی بارها رو با همین چند تا کامیون ببریم، هم زمان زیادی می‌بره، هم ممکنه بارها آسیب ببینن! مدیر بندر کلافه شده بود که صدای بوقی از ته صف بلند شد. یه کامیون سفید با کانتینر آبی‌رنگش جلو اومد و کنار مدیر ایستاد. راننده سرش رو از پنجره بیرون آورد و گفت: سلام آقای مدیر! چرا همه این‌قدر نگرانن؟ بارون هنوز نیومده، ولی شماها خیس شدین! مدیر آهی کشید و گفت: شوخی نکن رفیق! کلی مواد غذایی داریم که باید به دلانالند برسونیم. هم تعداد بارها زیاده، هم قراره بارون بیاد. نمی‌دونیم از کجا شروع کنیم. راننده با لبخند گفت: خب، چرا از من کمک نمی‌گیرین؟ کانتینر من بزرگه و سقف و دیواره‌های محکمی داره. می‌تونم کلی از این جعبه‌ها رو داخلش جا بدم و درهاش رو ببندم تا بارون بهشون نرسه. مدیر نگاهی به کانتینر انداخت و پرسید: یعنی همه‌ی این جعبه‌ها داخل کانتینرت جا میشن؟ راننده خندید و گفت: همه‌شون که نه! بالاخره کانتینرم بزرگه، ولی جادو که نمی‌کنه! اما می‌تونم بخش زیادی از بارها رو ببرم. بقیه‌ی کامیون‌ها هم کمک کنن، کار خیلی زودتر راه می‌افته. یکی از کامیون‌ها از ته صف صدا زد: پس ما هم بیکار نمی‌مونیم؟ راننده جواب داد: معلومه که نه! من بارهایی رو می‌برم که نباید بارون بخورند، شما هم بقیه‌ی محموله‌ها رو جا به‌ جا کنین. هرکدوممون یه کاری از دستمون برمیاد. مدیر بندر که حالا کمی خیالش راحت شده بود، گفت: فکر خوبیه! زود باشین، وقت زیادی نداریم. بارگیری رو شروع کنین! کارگرها جعبه‌های مواد غذایی رو با دقت داخل کانتینر چیدن. راننده هم مطمئن شد که همه‌ی جعبه‌ها درست سر جاشون قرار گرفتن. بعد درهای کانتینر رو بست و گفت: خب، مسافرهای من، آماده‌ی حرکتین؟ مقصد: فروشگاه بزرگ دلانالند! یکی از کارگرها خندید و گفت: فقط حواست باشه تند نری که میوه‌ها توی جعبه‌هاشون سرگیجه بگیرند. راننده جواب داد: نگران نباش! قرار نیست مسابقه‌ی اتومبیل‌رانی بدم! کامیون راه افتاد. هنوز چند کیلومتری نرفته بود که آسمون تیره شد و بارون شروع به باریدن کرد. قطره‌ها محکم روی کانتینر می‌زدن، اما داخلش خشک و امن بود. راننده نگاهی به آینه انداخت و گفت: ببار، ببار! امروز دیگه نمی‌تونی میوه‌های دلانالند رو آب‌تنی بدی! کمی بعد، کامیون به فروشگاه بزرگ دلانالند رسید. کارکنان فروشگاه منتظر بار بودن و وقتی کامیون رو دیدن، با خوشحالی به استقبالش رفتن. مسئول دریافت بار درهای کانتینر رو باز کرد و با دیدن جعبه‌های سالم گفت: همه‌چی عالیه! بارها سالم و خشک رسیدن. درست به‌ موقع اومدی! بعد از تحویل بار، کامیون دوباره به سمت بندر راه افتاد. بارون هنوز می‌بارید، اما دیگه خبری از نگرانی و عجله نبود. کارگرها و کامیون‌ها با همکاری هم بقیه‌ی محموله‌ها رو هم جا به‌ جا کرده بودن. مدیر بندر وقتی کامیون سفید و آبی رو دوباره دید، گفت: امروز واقعاً به دادمون رسیدی! هم بار زیادی بردی، هم نذاشتی بارون به مواد غذایی برسه. راننده گفت: خوشحالم که تونستم کمک کنم. هر کامیونی برای یه کاری مناسبه؛ مهم اینکه بدونیم چه کاری از دستمون برمیاد و چطور می‌تونیم کنار بقیه بهتر کار کنیم!