هواپیما گیم دار شارژی با پایه چسبان

برای بعضی بچه‌ها، هواپیما فقط یه وسیله برای رفتن از یه شهر به شهر دیگه نیست؛ وقتی هواپیما از بالای سرشون رد میشه، چشم‌هاشون دنبالش میره، صدای موتورش رو گوش میدن و هزار تا سؤال در ذهنشون شکل می‌گیره: خلبان از کجا می‌فهمه باید بپیچه؟ وقتی یه هواپیما جلوی مسیرش باشه چی کار می‌کنه؟ چطور روی باند حرکت می‌کنه و بالاخره کی وقت پروازه؟ گاهی هم یک صندلی معمولی تبدیل میشه به کابین خلبانی و دسته‌ی جارو میشه فرمان هواپیما! اینجاست که خیال‌پردازی از یک بازی ساده شروع میشه و کودک خودش رو وسط یک پرواز واقعی تصور می‌کنه.

هواپیما گیم دارشارژی RJS با همین حال‌ و هوای خلبانی ساخته شده؛ یک کابین کوچک با فرمان چرخشی و اهرم گاز و دنده که کودک رو پشت مسیر پرواز قرار میده. این مدل در دو تم آبی پلیس و قرمز آتش‌نشانی Fire با  عرضه شده و برای بچه‌های ۳ سال به بالا مناسبه. جلوی کودک یک صفحه‌ی نواری متحرک قرار داره که با حرکت مکانیکی و الکترونیکی، مسیر پرواز و هواپیماها و موانع رو جا به‌ جا می‌کنه. کودک باید با چرخوندن فرمان، هواپیمای کوچیک رو به چپ و راست هدایت کنه و با اهرم گاز و دنده سرعت و مسیرش رو کنترل کنه تا از موانع رد بشه. یعنی فقط کافیه چند لحظه حواسش پرت بشه تا هواپیما مسیرش رو از دست بده؛ پس چشم‌ها و دست‌ها باید با هم کار کنن.

هر بار که مسیر عوض میشه، کودک باید سریع تصمیم بگیره فرمان رو به کدوم طرف بچرخونه. صدای بوق روی فرمان، افکت‌های شبیه‌سازی پرواز، هشدارها و ملودی هم فضای بازی رو پر از صداهای آشنا و هیجان‌انگیز می‌کنن. چراغ‌های ملایمی که داخل موتورهای جت زیر بال‌ها قرار گرفتن، هنگام بازی روشن میشن و ظاهر هواپیما رو زنده‌تر می‌کنن. چرخ‌های زیر بدنه هم حرکت می‌کنن تا کودک بتونه هواپیما رو روی زمین جلو و عقب ببره و قبل از پرواز، حرکت روی باند فرودگاه رو تجربه کنه. زیر بدنه هم مکنده‌های لاستیکی قرار گرفته تا وقتی کودک با هیجان فرمان رو می‌چرخونه و اهرم رو جا به‌ جا می‌کنه، دستگاه روی میز یا سطح صاف سر نخوره.

برای راه‌اندازی این پرواز کوچیک، چهار باتری قلمی ۱.۵ ولتی لازمه. محصول هم با نشان CE و استانداردهای بین‌المللی ایمنی اسباب‌بازی تولید شده و در ساختش از لبه‌های تیز و مواد سمی استفاده نشده. اما چیزی که این تجربه رو برای کودک متفاوت می‌کنه، کنار هم قرار گرفتن همین حرکت، صدا، نور و کنترل دستیه. وقتی باید از بین چند مانع رد بشه، مجبور میشه مسیر رو با دقت نگاه کنه، زمان مناسب برای چرخوندن فرمان رو پیدا کنه و حرکت دستش رو با چیزی که می‌بینه هماهنگ کنه. ممکنه بار اول هواپیما مستقیم بخوره به مانع، بار دوم کمی دیر فرمان رو بچرخونه و بار سوم با دقت بیشتری مسیر رو رد کنه. همین تلاش‌های کوچک، بدون اینکه شبیه تمرین و آموزش به نظر برسن، فرصت خوبی برای تقویت تمرکز، هماهنگی چشم و دست و کنترل حرکات در اختیارش می‌ذارن.

وقتی پرواز تموم میشه، شاید هواپیما دوباره سر جاش قرار بگیره، اما در ذهن کودک هنوز مسیرهای تازه‌ای برای رفتن وجود داره؛ امروز پشت فرمان یک هواپیمای کوچیک مسیرش رو پیدا می‌کنه و فردا شاید همین کنجکاوی، انتخاب‌های بزرگ‌تری رو جلوش بذاره. بچه‌هایی که امروز فرصت تجربه کردن، انتخاب کردن و ساختن دنیای خودشون رو دارن، همون‌هایی هستن که فردا برای بچه‌های خودشون هم به دنبال چنین تجربه‌هایی می‌گردن.

دلانالند، منتخب والدین فردا!