مگنت مغناطیسی ماینکرافت 100 قطعه کد 066

شهرک آهنربایی

یه روز صبح، مهندس‌های شهرک دلانالند؛ کاوه و مانی داشتن نقشه‌های بزرگشون رو روی میز صاف می‌کردن که یهو یه پاکت طلایی از پنجره پرت شد داخل اتاق. روی پاکت نوشته شده بود: مهندس‌های محترم، لطفاً سریعاً به سرزمین عجایب بیایید. برای ساخت یه شهرک خاص به کمک شما نیاز داریم.

مانی چشم‌هاش گرد شد: کاوه؟ یعنی ما جدی جدی معروف شدیم؟ کاوه با غرور گفت: معلومه! فقط امیدوارم بین راه مثل همیشه چیزی از کیفت نریزی. مانی: ای بابا یه بار اون پیچ‌گوشتی افتاد، همه‌جا گفتی! و با خنده راه افتادن به سمت سرزمین عجایب. وقتی رسیدن، اولین چیزی که دیدند عجیب بود! نه بیل بود، نه کلنگ، نه سیمان، نه آجر حتی یه چکش هم پیدا نمی‌شد! فقط روی یه میز بزرگ چوبی، یه عالمه بلوک آهنربایی کوچولو و رنگی برق می‌زد. کاوه جلو رفت و گفت: ممکنه ابزارا رو اشتباهی یه جا دیگه گذاشته باشن؟ مانی یکی از بلوک‌ها رو برداشت. بلوک جلویی تق! چسبید بهش.
واااای کاوه! اینا خودشون می‌چسبن آهنربایی‌ان! کاوه با تعجب گفت: یعنی… بدون سیمان؟ مانی: بدون کثیف‌کاری! آخ جون! همین موقع یه روباه کوچولوی نارنجی با دم پُف‌دار از پشت بلوک‌ها پرید بیرون. سلام مهندس‌های عزیز، من پوفی‌ام؛ مسئول سرزمین عجایب! کاوه گفت: پس ابزارا چی شدن؟ ما فکر کردیم اشتباه آوردنمون اینجا. پوفی خندید و گفت: اینجا همه‌چیزش فرق داره! ما در سرزمین عجایب با همین بلوک‌های آهنربایی ساختمان می‌سازیم. هرچی کنار هم بذارین، خودش شکل می‌گیره. خیلی راحت و جذاب!
مانی دست‌هاشو به هم زد: خب پوفی، فقط بگو چی می‌خوای در شهرک باشه. ما مهندسیم، نقشه‌ش رو می‌کشیم! پوفی ذوق کرد: خب… اول یه رودخونه‌ی آبی می‌خوام! کاوه و مانی با بلوک‌های آبی شروع کردن. تق! تق! تق! رودخونه کم‌کم شکل گرفت. پوفی گفت: عالیه! حالا چند تا درخت سبز هم می‌خوایم. درخت‌ها هم با چند تا تق! تق! درست شدن. مانی گفت: خب! حالا نوبت یه برج بلنده! بلوک‌ها رو گذاشتن روی هم. برج بلند شد. مانی: ایول! این یکی از منم بلندتر شد! اما یهو زمین تکون خورد. پوفی گفت: اوه نه! آتشفشان بیدار شده! مسیرش عوض شده! مانی: وااای! همیشه آخر کار یه سوپرایز داریم…
کاوه گفت: نترس! فکر کنیم ببینیم چیکار میشه کرد. پوفی گفت: می‌تونین با بلوک‌ها براش یه مسیر تازه بسازین! کاوه: عالیه. پس آروم می‌تونیم یه راه جدید درست کنیم. با بلوک‌های مشکی و نارنجی شروع کردن. تق! تق! تق و یه مسیر جدید درست شد و گدازه‌ها به سمت دیگه رفتن. پوفی دست زد: آفرین! دیدین؟ وقتی همه‌چیز عوض میشه، لازم نیست بترسین. فقط یه کم فکر می‌کنین، یه راه جدید پیدا می‌کنین! کاوه گفت: دقیقاً! مهم نیست چی تغییر می‌کنه. مانی گفت: مهم اینکه بگیم میشه درستش کرد و یه نقشه‌ی تازه بسازیم. خوب اینم از شهرک‌ جدید! بهترین شهرک سرزمین عجایب!

مهندس‌های کوچولوی دلانالندی:
اگه یه چیزی تغییر کرد، لازم نیست بترسی یا بگی نمیشه! یه نفس عمیق بکش، یه کم فکر کن و مطمئن باش می‌تونی یه راه خوب براش پیدا کنی!

راستی…اگه می‌خوای همین بلوک‌های رنگی آهنربایی و جذاب رو از نزدیک ببینی، بیا دلانالند! اینجا پر از چیزهای عجیبه که منتظر مهندس‌های کوچولو مثل شما هستن!