لگو مدل ویلا 861 قطعه ال ایکس

خانه‌ی دوقلو
یک روز صبح در شهرک زیبای دلانالند آوا با ذوق از پله‌های چوبی ویلای دوقلو پایین دوید و گفت: بچّه‌ها! عجله کنید! امروز مسابقه‌ی قشنگ‌ترین خانه‌ی خیابون برگزار میشه! نرگس که روی تراس گل‌ها رو آب می‌داد، چشم‌هاش برق زد: یعنی ما هم می‌تونیم شرکت کنیم؟ ویلای ما دو تا ساختمونه، خیلی خاصه! سامان از کنار ماشین زرد کوچولو دست تکون داد و گفت: بله! همین دوقلو بودنش ما رو متفاوت می‌کنه، فقط باید با هم تصمیم بگیریم چی‌کار کنیم. سه نفری دست‌به‌کار شدند. نرگس مسئول تزیین تراس شد. گلدان‌های رنگی رو کنار پنجره‌ها چید و یک ردیف گل بنفش گذاشت که شبیه گردنبند رنگارنگ شده بود. آوا رفت سراغ آشپزخانه‌ی طبقه‌ی پایین. میز صبحانه رو با لیوان‌ها، نان، میوه و آبمیوه چید تا وقتی داورها وارد شدند، خانه‌ گرم و صمیمی به‌نظر برسه. سامان هم حیاط و ورودی رو مرتب کرد؛ ماشین را کنار پله‌ها پارک کرد و روی میز حیاط، یک ظرف میوه گذاشت تا همه‌چیز آماده‌ی پذیرایی باشد. اما وسط کار، اختلاف‌نظر پیش اومد! آوا گفت: به‌نظرم باید بالکن رو پر از بادکنک کنیم. نرگس گفت: نه! می‌خوایم شیک باشه، نه مهمونی! سامان خندید: بیاین هر سه‌ تا نظر بدیم و بهترینش رو انتخاب کنیم. مسابقه وقتی قشنگه که با هم باشیم. هر سه نفر دور میز نشستند و تصمیم گرفتند:  کمی گل، کمی نور همه چیز به اندازه و قشنگ. گاهی قشنگی تو سادگی.

وقتی داورها رسیدند، از دیدن ویلای دوقلو جا خوردند: دو ساختمان کنار هم، پله‌های چوبی، پنجره‌های رنگی، حیاط مرتب، تراس پرگل و میز صمیمی صبحانه همه‌چیز زیبا و دوست‌داشتنی بود. داور لبخند زد و گفت: برنده‌ی مسابقه، ویلای دوقلو! چون فقط قشنگ نبود هماهنگی بین شما سه نفر باعث شد خونه، خونه بشه. بچه‌ها از خوشحالی همو بغل کردند. آوا گفت: دیدین؟ وقتی با هم ساختیم، همه‌چی بهتر شد.

گاهی یه خونه وقتی قشنگ میشه که چندتا فکر با هم قاطی بشه. وقتی دست‌های ما کنار هم باشه، هر چیزی حتی یک ویلای دوقلو می‌تونه به قشنگ‌ترین جای دنیا تبدیل بشه.