لگو سری کلاسیک مدل 11044 – LEGO Classic Creative Building and Play Box

شهر هزار فکر صبح یه روز آفتابی، ساکنان شهر تازه‌ ساخته شده رنگین، دور میدون اصلی جمع شده بودند. شهر تازه ساخته شده بود، اما یه مشکل بزرگ داشت؛ هیچ چیز در شهر نبود! نه قطاری بود، نه درختی، نه کشتی‌ای، نه پیانویی، نه حتی یه سگ نگهبان. میدان شهر اونقدر خالی بود که اگه یه مورچه عطسه می‌کرد، صداش همه جا می‌پیچید! شهردار روی سکو رفت و گفت: دوستان! ما می‌تونیم مثل بقیه شهرها باشیم و همه چیز رو از روی اونا کپی کنیم، یا می‌تونیم شهری بسازیم که هیچ جای دنیا مثلش نباشه! همه با هیجان فریاد زدن: شهری که مثل هیچ جا نباشه! خرگوش کوچولو پرسید: خب از کجا شروع کنیم؟ شهردار لبخند زد و گفت: هر کسی هر چیز قشنگی در فکرش داره بسازه! اول از همه نیما یه قطار سبز ساخت. همین که آخرین قطعه رو سر جاش گذاشت، قطار سوت بلندی کشید و گفت: هووووت! اولین قطار شهر رسید! مسافرها آماده‌ان؟ همه دست زدن. بعد سارا یه پیانوی رنگارنگ ساخت. پیانو شروع کرد به آهنگ زدن. دینگ… دینگ… دینگ… قطار گفت: وای! من تا حالا قطاری ندیده بودم که با موسیقی حرکت کنه! کمی بعد امیر یه سگ بامزه ساخت. سگ دمش رو تکون داد و گفت: من نگهبان شهرم! قطار خندید و گفت: نگهبان؟! تو که از یه پروانه هم می‌ترسی! سگ گفت: من نمی‌ترسم، فقط بهش اجازه میدم رد بشه! همه زدند زیر خنده. بعد یه دختر کوچولو یه نهنگ بنفش ساخت. همه با تعجب نگاش کردن. شهردار پرسید: نهنگ بنفش؟ دختر گفت: بله، مگه حتماً باید آبی باشه؟ شهردار خندید و گفت: نه! اتفاقاً همین باعث میشه شهر ما خاص باشه. کم‌کم همه مشغول ساختن شدن. یکی یه کشتی ساخت که روی رودخانه کوچیک شهر حرکت می‌کرد. یکی یه درخت سبز ساخت تا پرنده‌ها روی شاخه‌هاش آواز بخونن. یکی یه تلفن سبز ساخت تا خبرهای خوب رو به همه برسونه، یکی یه خونه قشنگ ساخت و دیگری یه رنگین‌کمان ساخت که بالای میدان شهر می‌درخشید. تا غروب، شهر رنگین پر از چیزهای عجیب، بامزه و دوست‌داشتنی شده بود. شهردار بالای برج شهر رفت و به اطراف نگاه کرد. بعد لبخند زد و گفت: می‌دونین چرا شهر ما این‌قدر قشنگ شده؟ سگ نگهبان سریع گفت: چون من اینجام؟ شهردار گفت: نه، چون هر کسی چیزی ساخته که از فکر خودش اومده. اگه همه یه چیز می‌ساختن، شهر ما مثل همه شهرهای دیگه می‌شد. نهنگ بنفش با افتخار گفت: پس من یکی از مهم‌ترین قسمت‌های شهرم! قطار گفت: نه، من مهم‌ترم! پیانو گفت: بچه‌ها دعوا نکنین، بدون من که شهر ساکت میشه! اون شب، شهر رنگین از همیشه زیباتر بود؛ چون هیچ چیزش شبیه شهرهای دیگه نبود و هر گوشه‌اش داستانی تازه برای گفتن داشت. سازنده کوچولوی من: شهر رنگین هنوز جاهای خالی زیادی داره. به نظرت یه شهر متفاوت به چی نیاز داره؟ یه قطار جدید؟ یه خانه عجیب؟ یه حیوان بامزه؟ یا چیزی که فقط شما می‌تونی به دنیا اضافه کنی؟ بیا به دلانالند سر بزن؛ شاید شهر رنگین منتظر فکرهای قشنگ و سازه‌های مخصوص شما باشه!