لگو دیزنی مدل قلعه دیو و دلبر کد 43196

قلعه‌ی مهربونی

یک روز، بل با اسب مهربونش فیلیپ از میان جنگل می‌گذشت. فیلیپ گوش‌هاش رو تکان داد و با بینی نفس عمیقی کشید و گفت: بل! بوی چای تازه‌دم میاد… دقیقاً بوی قلعهٔ دیو! بزن بریم برای یه چای تازه دم. در قلعه آروم باز شد و لومیر شمع مهربون با نور گرمش گفت: آه مادموازل! خوش اومدی! امروز منتظر یه مهمون قشنگ بودیم! کوگزوُرث ساعت غرغرو دست به کمر پشت سرش اومد: لومیر! یکم آهسته‌تر! تو همیشه زیادی هیجان داری! بل وارد آشپزخانه شد. خانم پاتس قوری مهربون مشغول دم‌کردن چای بود و چیپ فنجون کوچولوی شیطون هی بالا می‌پرید: مامان! نگاه کن! این بار چهار تا پشت‌ سر هم می‌پرم! خانم پاتس خندید و گفت: قند دلم، فقط نشکنی! اما از سالن رقص صدای غرّ آرامی شنیده شد. لومیر گفت: اُه! رئیس بیدار شد! بل وارد سالن شد و دیو را دید که گوشه‌ای نشسته و اخم کرده بود. حالت خوب نیست؟ دیو آروم گفت: نه،امروز روز خوبی نیست. بل نشست کنارش. می‌خوای یکم چای بخوریم؟ یا از صبح فیلیپ بگم که دنبال پروانه‌ها دویده؟ چیپ با خوشحالی گفت: منم هستم! چای من همیشه حال همه رو خوب می‌کنه! دیو با تعجب گفت: چرا با من خوبین؟ من که ترسناک به نظر میام. بل لبخند زد: ظاهر آدم‌ها مهم نیست، دلشونه که قشنگه. من میدونم تو چقدر مهربونی. لومیر چراغ‌های سالن رقص رو روشن کرد و صفحه‌ی گردان وسط سالن آروم چرخید. آماده‌این برای یک رقص کوچولو؟ همه تو سالن جمع شدند و به دیو نگاه کردند. کوگزوُرث گفت: زمان‌گیری شروع شد! ۱، ۲، ۳
رقص شروع شد! چیپ جیغ زد: هوووورا! دیو می‌رقصه! کم‌ کم اخم دیو باز شد و قلعه با خنده و نور پر شد. وقتی بل می‌خواست برگردد، دیو آروم گفت: امروز فهمیدم مهربونی از هر ظاهری قشنگ‌تره. بل هم گفت: آره مهربونی همیشه می‌درخشه.

بچه‌های عزیز، همیشه یادتون باشه: ظاهر آدم‌ها یا چیزها ممکنه شما رو اشتباه بندازه ولی وقتی با مهربونی جلو برید، دل‌های قشنگشون رو می‌بینید.
در دلانالند هم ما یاد می‌گیریم مهربونی مثل چراغ قلعه‌ست؛ هر جا باشه، همه‌جا روشن میشه.