قطار مگنتی ریلی ۱۵۶ تکه کد 6802E

برق‌پا و مسیر تازه

یه روز آفتابی در شهر رنگی دلانالند، همه‌چیز آروم و قشنگ بود. برق‌پا، ماشین کوچولوی تند و تیز شهر، دلش می‌خواست یه دور حسابی در شهر بچرخه؛ اما وقتی جلو رفت، دید جاده‌ی همیشگیش خراب شده و دیگه راهی برای رفتن نداره.

برق‌پا وایساد، چراغ‌هاش رو روشن کرد و گفت: ای بابا! حالا از کدوم راه برم؟ همون موقع چشمش به چند تا مهندس کوچولو افتاد که کنار کلی قطعه‌ی رنگی نشسته بودن. برق‌پا جلو رفت و پرسید: شماها اینا رو برای چی آوردین؟ یکی از مهندس‌ها گفت: می‌خوایم یه جاده‌ی تازه بسازیم! برق‌پا با خوشحالی گفت: چه خوب! منم میتونم در جاده‌تون حرکت کنم؟ مهندس‌ها گفتن: معلومه که می‌شه! فقط اول باید جاده رو بسازیم. یکی از مهندسا دست به کار شد یه قطعه رو برداشت و کنار قطعه دیگه‌ای گذاشت و تق دو تا قطعه فوری به هم چسبیدن. برق‌پا با تعجب گفت: اِ؟! همین؟! دیگه لازم نیست پیچ‌گوشتی بیاریم؟ مهندس کوچولو خندید و گفت: نه! این قطعه‌ها آهنربایین. فقط کافیه نزدیک هم بذاریمشون تا به هم بچسبن. برق‌پا گفت: وای! پس خیلی راحت و سریع می‌تونیم جاده بسازیم!

اول یه جاده صاف درست کردن. بعد گفتن: حالا یه پیچ بزرگ بسازیم! چند تا قطعه‌ی رنگی رو کنار هم گذاشتن و یه پیچ قشنگ درست کردن. بعد هم یه قسمت شیب‌دار ساختن تا برق‌پا بتونه بره بالا و دوباره بیاد پایین. برق‌پا با ذوق گفت: این جاده خیلی بامزه شده! فقط نمی‌دونم می‌تونم ازش رد بشم یا نه! بذار امتحان کنم؛ آروم روی جاده رفت اول از قسمت صاف رد شد، بعد وارد پیچ شد و بعد کم‌کم از مسیر شیب‌دار بالا رفت. وووووش! دارم میرم بالا! برق‌پا همین‌طور که جلو می‌رفت، دید خیلی خوب روی جاده مونده و ازش جدا نمی‌شه. با تعجب گفت: چرا این‌قدر محکم روی جاده‌ام؟ یکی از مهندس‌ها گفت: چون زیر چرخ‌های تو هم آهنربا هست! برق‌پا با خوشحالی بوق زد و گفت: پس من و جاده‌مون دوست‌های آهنربایی هستیم! وقتی به آخر جاده رسید، همه دست زدن. برق‌پا هم دور خودش چرخید و گفت: دوباره! دوباره! این بار یه مسیر بلندتر بسازین! مهندسا چند قطعه‌ی دیگه آوردن و جاده رو بلندتر کردن و یه قسمت جاده رو به دیوار کنار اتوبان وصل کردن. برق‌پا با دیدن مسیر تازه گفت: اِ… این یکی دیگه کجاست؟ روی دیوار؟ و آروم حرکت کرد؛ من که گفتم عاشق مسیرهای تازه‌ام! این یکی از قبلی هم بهتر!

از اون روز به بعد، جاده‌های دلانالند به جاده‌های آهنربایی معروف شدن؛ چون بچه‌ها می‌تونستن قطعه‌ها رو راحت به هم بچسبونن و برای برق‌پا مسیرهای تازه بسازن!