فیگور کیوپاسکت مدل هری پاتر با لباس کوییدیچ

راز پرواز

باد سردی روی زمین کوییدیچ می‌وزید. پرچم‌های قرمز تیم گریفیندور می‌رقصیدن و تماشاچی‌ها هیجان‌زده صدا می‌زدن: هری! هری! زودتر پرواز کن! هری جارو رو در دستش چرخوند و گفت: نمی‌دونم… یه‌کم می‌ترسم، نکنه بیفتم! رون که همیشه دنبال شوخی بود، خندید و گفت: اگه نیفتی چی؟ تازه اگه بیفتی هم، من پایین منتظرم با تور نجات بگیرمت! هرمیون با لبخند آروم گفت:
هری، یادت باشه جادو فقط در چوب‌دستی نیست. جادوی واقعی در دلتِ وقتی به خودت اعتماد داری. هری نفس عمیقی کشید. به قلعه‌ی هاگوارتز نگاه کرد که در نور خورشید برق می‌زد و گفت: باشه… این بار، با دلم میرم بالا. پاهاش از زمین جدا شد. باد بین موهاش پیچید، صدای بچه‌ها از پایین بلند شد. بالا و بالاتر رفت تا جایی که همه کوچیک شدن. اونجا در آسمون، احساس کرد دلش داره پر می‌کشه. با لبخند گفت: دیدی، هرمیون؟ حق با تو بود جادوی واقعی در دلمه! هرمیون از پایین دست تکون داد و گفت: آفرین! حالا باور کردی؟ رون با صدای بلند فریاد زد: فقط یادت نره وقتی برگشتی، ناهارمونو مهمون تو هستیم! هری خندید، چشماشو بست و در دلش گفت: قشنگ‌ترین پرواز، همونیه که با باور شروع میشه نه با جادو.
از اون روز، هر وقت آسمون آبی میشد، هری به خودش می گفت که شجاعت یعنی انجام دادن کار درست، حتی وقتی کمی می‌ترسی.

در دلانالند، ما یاد می‌گیریم جادوی واقعی یعنی باور به خود، مهربونی با بقیه و نترسیدن از زمین خوردن. همین چیزهاست که از ما قهرمان‌های کوچکِ فردا می‌سازه.