فیگور کیوپاسکت مدل فروزن طرح آنا

در دل زمستون بی‌پایان آرندل، وقتی بادهای سرد از کوه‌های شمالی زوزه می‌کشیدن، آنا با لباس سبز زمردیش کنار السا، کریستوف و اولاف ایستاده بود و به کوه‌های یخی نگاه می‌کرد. دلش پر از فکر بود.
همه نگران بودن. گل نور یخ‌زده، تنها امید برای بازگردوندن شادی به دل مردم، در بلندترین قله‌ی یخی شکوفه می‌داد. اما راهش خطرناک بود. آنا گفت: اگه بتونیم اون گل نور یخ‌زده رو پیدا کنیم، شاید بتونیم دل همه رو شاد کنیم. اولاف با هیجان گفت: گل؟ یعنی بوی خوش؟ یعنی شادی؟ یعنی آغوش گرم؟! کریستوف خندید و گفت؛ یعنی یه سفر سخت، ولی با تو، همیشه پر از ماجراست. السا با ترس گفت: اون مسیر پر از شکاف‌های یخی، حتی منم نمی‌تونم کنترلش کنم. کریستوف به آنا گفت: اگه بخوای بری، من همراهتم. ولی باید بدونی ممکنه برنگردیم. آنا خیلی جدی گفت: اگه کسی باید بره، اون منم. چون باور دارم دل گرم، از هر جادویی قوی‌تره. آنا در مسیر، با طوفان رو به‌ رو شد، از پل‌های یخ‌زده گذشت و حتی با یه گرگ برفی رو به‌ رو شد که فقط با مهربونی تونست آرومش کنه. جسارتش باعث شد حتی باد شمالی هم به کمکش بیاد. وقتی به قله رسید، گل هنوز بسته بود. آنا نشست، چشم‌هاشو بست و گفت: من نمی‌خوام چیزی رو بگیرم، فقط می‌خوام شادی رو برگردونم. گل شکوفه داد. نورش از قله تا قلب آرندل پخش شد. مردم خندیدن، یخ‌ها آب شدن و السا با دیدن خواهرش گفت: تو همیشه قهرمان واقعی بودی آنا!

گاهی جسارت یعنی اینکه با دل مهربونت جلو بری حتی وقتی همه عقب می‌کشن. مثل آنا که با شجاعت و باورش، دنیای اطرافش رو تغییر داد.