عروسک وودی سخنگو

وودی قهرمان دل‌ها

یه روز در یه اتاقی شلوغ، وودی روی تخت نشسته بود و همه اسباب‌بازی‌ها رو صدا زد: امروز قراره یه بازیِ قطار برگزار کنیم! هر کی آمادست، بره روی ریل! همه با ذوق آماده شدن. ولی وقتی بازی شروع شد، یه صدای آروم از گوشه اتاق اومد: کمک من افتادم پایین! وودی با چشم دنبال صدا گشت. اون پایین، کنار کمد، یه عروسک کوچیک و خجالتی گیر کرده بود. هیچ‌کس تا حالا اون رو ندیده بود. اسمش لونا بود. تازه از داخل جعبه بیرون اومده بود و هنوز با بقیه آشنا نشده بود. وودی آروم از تخت پایین اومد، رفت کنارش و گفت: تو گم‌شده نیستی، فقط هنوز دوستاتو پیدا نکردی. بعد دستش رو دراز کرد و گفت: می‌خوای با من بیای پیش بقیه؟ لونا سرش رو تکون داد یعتی بله و با صدای لرزون گفت: من بلد نیستم بازی کنم همه خیلی شجاعن اما من…

وودی لبخند زد و گفت:  شجاعت یعنی اینکه با وجود ترس، یه قدم کوچیک برداری. همین که گفتی بله، یعنی شجاعی. اون شب، همه‌ی اسباب‌بازی‌ها کنار لونا بازی کردن. وودی هم مثل همیشه مراقب بود که هیچ‌کس تنها نمونه.

بچه‌های عزیز دلانالند! شجاعت یعنی کمک کردن، یعنی شنیدن صدای کسی که آروم کمک می‌خواد و کلانتر واقعی کسیه که دل بقیه رو آروم می‌کنه.