ساختنی هوی می مدل پارک بازی کد HM633

شهربازی مارپیچی

غروب یک روز پاییزی در شهرک دلانالند مانی و نبات روی لبه‌ی جدول نشسته بودند. مانی با غصه گفت: نبات، دیدی چی شد؟ پارک شهرک را بستند تا تعمیر کنند. حالا همه‌ی بچه‌ها دست‌ به‌ سینه نشسته‌اند و به دیوار نگاه می‌کنند. نبات بلند شد، خاک روی زانوهاش رو تکاند و گفت: ما که منتظر تعمیرکارها نمی‌مونیم. خودمون یه پارک می‌سازیم، اونم نه یه پارک معمولی بلکه یه پارک مهندسی مارپیچی. اونا سریع به انبار تجهیزات دلانالند رفتند و یه جعبه‌ی بزرگ پر از قطعات خاص و لوله‌های پیچ‌ در پیچ تهیه کردن. بعد، با هیجان به گاراژ خونه‌ی مانی رفتن و نقشه‌های بزرگشون رو روی زمین پهن کردن و چراغ مطالعه رو روشن کردن. خال خالی سگ خالدار بامزه، یه کلاه ایمنی روی سرش گذاشت و با واق‌ واق گفت: هاپ، رئیس مانی، نقشه‌ی لوله‌های مارپیچ آماده است؟ من حاضرم توپ‌ها رو تست کنم. تندپا خرگوش سفید با دماغ لرزونش گفت: فقط یادتون باشه سرسره‌ها رو خیلی لیز بسازید، من دلم می‌خواهد مثل جت از داخل لوله‌ها رد شم.

نبات شروع کرد به چیدن قطعات بزرگ. اون در حالی که یه قطعه قرمز رو محکم سر جاش می‌ذاشت، گفت: مانی، بیا با این قطعات یه برج بلند به شکل دایناسور بسازیم که با دهنش توپ‌ها رو بخوره. مانی هم در حالی که لوله‌های رنگی رو به هم وصل می‌کرد، جواب داد: عالیه و من هم با این قطعات رنگین‌کمونی، یه مسیر مارپیچ شبیه دم طاووس می‌سازم که توپ‌ها در اون چرخ بزنند. ساعت‌ها گذشت. گاراژ پر شده بود از صدای تیک و تاک وصل کردن قطعات. ناگهان مانی فریاد زد: و حالا… لحظه‌ی بزرگ. برج‌ها ر آوردن بیرون و توپ ها رو انداختن داخل دهن دایناسور. خال خالی و تندپا با چشم‌های گرد شده نگاه می‌کردند. توپ‌ها یکی یکی از گلوی دایناسور لگویی رد می‌شدند، چند تا توپ دیگه از داخل شکم طاووسی قل خوردن و دقیقاً جلوی پای تندپا ایستادن. تندپا از خوشحالی فریاد زد: ایول! این از پارک شهرک هم جذاب‌تر شده! این طاووسی که ساختید، از هر سرسره‌ای هیجان‌انگیزتر.

اون شب بچه‌های شهرک دلانالند یادگرفتن که با کمی فکر و قطعات درست، میشه قشنگترین شهربازی دنیا رو ساخت.

مهندس نابغه‌ی من:
نقشه‌ی پارک بعدی شهرک در دست‌های شماست. قطعات منتظرند تا شما با فکر مهندسیت، برج‌های دایناسوری و مسیرهای طاووسی بسازی. همین حالا از دلانالند وسایلت رو کامل کن و مهندس کوچولوی اتاقت شو.