ربات تبدیل شونده طرح مگاترون

ربات شنی ۱۰ چرخ

در شهر ربات‌ها خورشید داشت پشت تپه‌های شنی قایم می‌شد که ارسلان و رفیقش جناب شنی به لبه‌ی دره رسیدند. جناب شنی با آن شنل جذاب و بدنه خاکستریش، استاد مخفی شدن در بیابان بود. اونا باید مدال طلایی را به قلعه می‌رسوندن، اما راه بسته بود! سه تا ربات بدجنس به اسم آهن‌خوارها وسط جاده ایستاده بودند. رئیسشون که یه چکش گنده داشت، فریاد زد: این جاده خرج داره! مدال رو بدید تا بذارم رد بشید. جناب شنی شنلش رو تکونی داد، بازوهای قدرتمندش رو باز کرد و با صدای قدرتمندش به ارسلان گفت: ارسلان، اینا فکر کردن چون راه رو بستن، ما دست‌ و پامون رو گم می‌کنیم. اونا می‌خوان مدال رو ببرن و باهاش آهن‌قراضه بخرن، ولی خبر ندارن که من یه موتور مخفی ۱۰ چرخ داخل بدنم دارم. آهن‌خوارها شروع کردن به پرت کردن سنگ. جناب شنی با جا خالی‌های سریع، سنگ‌ها رو رد کرد و گفت: هی! مواظب باشید، این شنل من تازه اتو شده، خاکیش نکنید. اما راه هنوز بسته بود. جناب شنی به ارسلان و گفت: رفیق، وقتشه. در حالت ربات نمیشه از این همه سنگ رد شد. سیستم تند و خشن رو فعال کن. من رو تبدیل به کامیون کن تا از وسطشون مثل برق رد بشیم. ارسلان سریع دست‌ به‌ کار شد. صدای بامزه‌ی تیک‌ تیک قطعات بلند شد. بازوها جمع شدند، چرخ‌های پهن بیرون آمدند و در چند ثانیه، جناب شنی تبدیل شد به یک کامیون جنگی غول‌پیکر. جناب شنی بوق بلندی زد و گفت: ارسلان، محکم بشین که می‌خوایم گرد و خاک کنیم! فقط حواست باشه بعد از عملیات من رو ببری کارواش، چون این غول‌های آهنی خیلی بو میدن و من روی بوی رنگم حساسم. با یه گاز بلند، کامیون ۱۰ چرخ به سمت سنگ‌ها هجوم برد. آهن‌خوارها که ترسیده بودند، راه رو باز کردن و جناب شنی با قدرت از روی موانع پرید. اونا با سرعت از دره گذشتند و مدال رو به مقصد رسوندن. وقتی به جای امن رسیدن، جناب شنی دوباره ربات شد، شنلش رو صاف کرد و گفت: ایول ارسلان! رانندگیت حرف نداشت. فقط دفعه‌ی بعد اگه میشه کمتر لایی بکش، نزدیک بود موتورم قلقلکش بیاد.

فرمانده‌ی باهوش:
در دنیای بازی، وقتی راه بسته است، می‌تونی با کمی فکر کردن یک راه جدید پیدا کنی. جناب شنی با ۱۰ چرخ قدرتمندش، همین حالا در دلانالند منتظر تا با هم به دل ماجراهای بزرگ بروید. یادت باشه، شما با فکر خوبت می‌تونی از پس هر مشکلی بربیایی.