دایناسور سواری K01 دودزا و موزیکال

سوار بر تیرکس

متین از اون بچه‌هایی بود که اگه یه روز کامل هم درباره‌ی دایناسورها حرف می‌زد، باز برای فردا چند تا اسم جدید آماده داشت! اتاقش پر بود از اسباب‌بازی‌های دایناسوری؛ روی قفسه‌ها تی‌رکس، تریسراتوپس، ولوسیراپتور، براکیوسوروس و استگوسوروس کنار هم صف کشیده بودن، چند تا دایناسور کوچیک هم روی میز تحریرش بودن و حتی کنار تختش هم یک تی‌رکس گذاشته بود که به قول خودش نگهبان شبانه اتاق بود. متین هر روز با دایناسورهاش بازی می‌کرد؛ یه روز براشون مسابقه میذاشت، یه روز جنگل درست می‌کرد و روز دیگه خودش می‌شد فرمانده بزرگ‌ترین گروه دایناسورها. شب‌ها هم قبل از خواب، یکی‌ یکی به دایناسورهاش سر می‌زد و مطمئن می‌شد همه سر جاشون هستن.

یه شب، قبل خواب، روی تختش دراز کشیده بود و به تیرکس کنار تختش نگاه می‌کرد. چند لحظه ساکت موند و با خودش گفت: اگه واقعاً می‌تونستم برم به زمان دایناسورها چی می‌شد؟ اگه می‌تونستم یک تی‌رکس واقعی ببینم چی؟ اصلاً اگه می‌تونستم سوارش بشم چی؟ بعد چشم‌هاش رو بست و آروم گفت: کاش فقط برای یه روز می‌تونستم برم اونجا… فقط یه روز!

هنوز چند دقیقه نگذشته بود که صدای غرش خیلی بلندی شنید. غررررررر! متین با ترس از جا پرید و گفت: این دیگه صدای اسباب‌بازی من نبود! چشم‌هاش رو باز کرد و دید دیگه خبری از اتاقش نیست. جلوی روش یه جنگل بزرگ بود؛ درخت‌های بلند، گیاه‌های عجیب و صدای دایناسورها از هر طرف شنیده می‌شد. متین با چشم‌های گرد شده گفت: وای… من واقعاً اومدم عصر دایناسورها!

همین موقع صدای قدم‌های سنگینی از پشت سرش بلند شد. تق… تق… تق… متین خیلی آروم برگشت و یه تی‌رکس بزرگ رو دید که داشت به طرفش می‌اومد. متین گفت: خب… سلام! تی‌رکس سرش رو پایین آورد و با صدای بلندی غرش کرد. متین یه قدم عقب رفت و گفت: باشه، فهمیدم! شما هم خیلی اهل سلام و احوالپرسی نیستین! تی‌رکس دوباره غرش کرد. متین گفت: فقط یه سؤال… تو گرسنه‌ای؟ تی‌رکس دهنش رو باز کرد. متین گفت: خب، از قیافت معلومه سؤال خوبی پرسیدم!

چند لحظه بعد متوجه شد روی پشت تی‌رکس جای مخصوصی برای نشستن وجود داره. با احتیاط جلو رفت و گفت: یعنی… می‌شه سوارت بشم؟ تی‌رکس سرش رو تکون داد. متین با ذوق گفت: جدی؟! پس من اولین آدمی‌ام که سوار تی‌رکس شده! متین رو پشتش نشست و تی‌رکس شروع کرد به حرکت. اول آروم راه می‌رفت، اما کم‌کم سرعتش بیشتر شد و متین از هیجان شروع کرد به خندیدن. متین گفت: تیرکس! آروم‌تر! من تازه سوار شدم، هنوز حتی بلد نیستم کدوم طرف باید بشینم! تیرکس با سرعت بیشتری از بین درخت‌ها رد شد و متین با هیجان گفت: وااای! چه جذابه! یه دفعه تیرکس با سرعت بیشتری حرکت کرد. متین گفت: ترمز! ترمز! تیرکس ایستاد. متین با تعجب گفت: وااای! تو واقعاً ترمز داری؟! بعد خندید و گفت: پس خیالم راحت شد. چون من اصلاً دوست ندارم اولین آدمی باشم که با تی‌رکس تصادف می‌کنه!

تیرکس دوباره راه افتاد و از کنار رودخانه رد شد. متین چند دایناسور دیگه دید؛ براکیوسوروس‌ها گردن‌های بلندشون رو بین درخت‌ها برده بودن، تریسراتوپس‌ها کنار آب راه می‌رفتن و چند ولوسیراپتور هم دورتر با سرعت می‌دویدن. متین با هیجان گفت: نگاه کن! اون براکیوسوروسه! تیرکس برگشت سمتش. متین سریع گفت: نه، نه! منظورم این نبود که بهش حمله کنی! فقط داشتم معرفیش می‌کردم! تیرکس یه غرش کوتاه کرد. متین خندید و گفت: آخه تو با همه دعوا داری؟! تیرکس همین‌طور به راهش ادامه داد و متین کم‌کم احساس کرد دیگه از چیزی نمی‌ترسه. انگار سال‌ها بود تیرکس رو می‌شناخت. هرجا می‌رفت، متین هم با هیجان دنبالش می‌رفت و هر دایناسوری رو که می‌دید، اسمش رو بلند می‌گفت. اما کم‌کم آسمون تاریک شد و صدای دایناسورها کمتر و کمتر شد. متین که خسته شده بود، روی پشت تیرکس دراز کشید و گفت: تیرکس… فکر کنم وقت خوابه. فقط قول بده فردا هم اینجا باشی. چشم‌هاش رو بست.

صبح که بیدار شد، دوباره توی اتاق خودش بود. اول فکر کرد همه‌چیز خواب بوده، اما وقتی چشمش به تی‌رکس کنار تخت افتاد، لبخند زد. آروم گفت: تو هم دیشب اونجا بودی، نه؟ بعد خندید و گفت: فقط یه مشکل داریم… دفعه بعد که می‌ریم، باید برای ناهار هم برنامه‌ریزی کنیم. دایناسورها خیلی گرسنه‌ان!

از اون روز به بعد، هر وقت متین با دایناسورهاش بازی می‌کرد، دیگه فقط یه اسباب‌بازی نمی‌دید. هر بار که با رکس بازی می‌کرد، در خیال خودش دوباره برمی‌گشت به همون جنگل قدیمی؛ جایی که یه تیرکس بزرگ و کلی ماجرای عجیب منتظرشون بود.