اکشن فیگور انیمیشن زوتوپیا مجموعه ۳عددی

جودی، نیک و راز ردهای عجیب یه روز صبح، خرگوش جودی هاپس با عجله وارد اداره‌ی پلیس زوتوپیا شد. هنوز کلاهش رو درست نکرده بود که روباه نیک با دو تا دونات در دستش وارد شد. نیک گفت: صبح بخیر، رئیس! امروز قراره خلافکار بگیریم یا اول صبحونه بخوریم؟ جودی گفت: من صبحونه‌م رو خوردم. تو هم بهتره به‌جای دونات خوردن، یه کم به کار فکر کنی! نیک یکی از دونات‌ها رو بالا گرفت و گفت: دارم فکر می‌کنم چطور ممکنه یه دونات اونقدر خوشمزه باشه و تو حتی یه گاز هم ازش نزده باشی! همون لحظه بی‌سیم جودی صدا داد. یه اتفاق عجیب در مرکز شهر افتاده بود؛ ردهای آبی‌رنگی روی زمین دیده میشه که مستقیم به انبار شهرداری می‌رسه و یه جعبه‌ی مهم هم از اونجا گم شده. جودی فوری گفت: نیک، بریم! یه پرونده‌ی واقعی داریم! وقتی به انبار رسیدن، مار آبی‌رنگی رو دیدن که کنار در ایستاده بود و با نگرانی به زمین نگاه می‌کرد. جودی جلو رفت و پرسید: تو اینجا چی کار می‌کنی؟ این ردهای آبی مال توئه؟ گری گفت: آره، مال منه. ولی من چیزی ندزدیدم! داشتم دنبال جعبه گم شده می‌گشتم . نیک دست به سینه شد و گفت: عجب! یه جعبه گم شده، تو هم اینجایی و ردت هم همه‌جا هست. می‌دونی این چقدر مشکوکه؟ گری با ناراحتی گفت: می‌دونم! برای همین دارم کمک می‌کنم پیداش کنیم. هر سه نفر شروع کردن به گشتن. جودی اطراف رو نگاه کرد، نیک زیر قفسه‌ها رو نگاه کرد و گری با دقت به ردهای روی زمین خیره شد. یه دفعه گری گفت: صبر کنین! این ردها فقط مال من نیستن. نگاه کنین، کنار ردهای من، جای چرخ‌های کوچیکی هم هست! جودی خم شد و گفت: درست میگی! پس یکی جعبه رو با چرخ‌دستی برده. نیک لبخند زد و گفت: آفرین، گری! بالاخره یه سرنخ درست‌ و حسابی پیدا شد. منم داشتم همین رو می‌گفتم… البته در ذهنم! رد چرخ‌ها به پشت انبار می‌رسید؛ جایی که چند تا جعبه‌ی بزرگ روی هم چیده شده بودن. جودی یکی از جعبه‌ها رو کنار زد و صدای تق‌تق بلندی بلند شد. گری با دمش یکی از جعبه‌ها رو آروم کنار زد. پشتش یه چرخ‌دستی بود و روی اون، جعبه‌ی گمشده قرار داشت. جودی با تعجب گفت: پیداش کردیم! اما کی اینو آورده اینجا؟ همون موقع یه صدای کوچیک از پشت قفسه اومد: من… من آوردمش! یه موش کوچولو بیرون اومد و با خجالت گفت: فکر کردم جعبه پر از خوراکی، می‌خواستم فقط یه نگاه بندازم. ولی بعد ترسیدم و قایم شدم. جودی با مهربونی گفت: اگه همون اول می‌گفتی، راحت‌تر می‌تونستیم کمکت کنیم. لازم نیست وقتی اشتباهی می‌کنی، قایم بشی. نیک در جعبه رو باز کرد و گفت: خب، ببینیم این‌همه دردسر برای چی بوده… داخل جعبه پر از چراغ‌های رنگی برای جشن شهر بود! نیک آهی کشید و گفت: چراغ؟! من تمام این مدت امیدوار بودم حداقل یه جعبه دونات پیدا کنیم! جودی خندید و گفت: تو واقعاً با دونات زندگی می‌کنی! نیک جواب داد: خب، یکی باید به فکر تغذیه‌ی تیم باشه دیگه! گری و موش کوچولو جعبه رو به کمک جودی و نیک به انبار برگردوندن. وقتی چراغ‌ها برای جشن روشن شدن، تمام میدان شهر پر از نورهای رنگی شد. گری با خوشحالی گفت: دیدین؟ اگه با هم همکاری نمی‌کردیم، شاید چراغ‌ها به جشن نمی‌رسیدن! جودی لبخند زد و گفت: آره! گاهی برای حل یه معما، فقط کافیه خوب نگاه کنیم و به هم کمک کنیم. نیک هم آخرین گازش رو به دونات زد و گفت: و گاهی هم کافیه قبل از شروع مأموریت، دوناتت رو تموم کنی! جودی خندید و گفت: نیک! تو واقعاً هیچ‌وقت عوض نمیشی! نیک لبخند زد و گفت: چرا، چرا! از فردا دو تا دونات میارم!