اسباب‌بازی هولا تویز مدل جاروبرقی کد HE9996

سوسو ، جاروی شکمو
در سرزمین سبز بپر بپر، هوپی، کانگوروی کوچولو و بامزه با مامانش زندگی می‌کرد. اتاق هوپّی همیشه پر از توپ‌های رنگی و اسباب‌بازی هایی بود که روی زمین پخش و پلا شده بودن و دیگه جا برای بپر بپر هوپی نبود. یه روز صبح، مامان کانگورو با جاروبرقی بزرگ خونه که صدای بلند «ووووووو» می‌داد، اومد سراغ تمیزکاری. هوپّی سریع گوش‌هاش رو گرفت و گفت: وای مامان! این غول سیاه خیلی سنگینه، من اصلاً نمی‌تونم تکونش بدم! تازه صداش هم گوشام رو اذیت می‌کنه. من نمی‌خوام اتاقم رو تمیز کنم. مامان کانگورو با مهربانی خندید و از پشت سرش یه کادوی قشنگ رو به هوپی داد. هوپی کادو رو باز کرد و یهو یه اسب دریایی خوشگل با چشم‌های درشت دید. تا دستش رو به اون زد، یه صدای آهنگ قشنگی بلند شد. اسب دریایی گفت: سلام هوپی مهربون! من اسمم “سوسو” هست. ببین چقدر چشمام درشته؟ اومدم با هم اتاقت رو مرتب کنیم. هوپی با تعجب گفت: سلام سوسو! تو هم مثل اون غول بزرگ می‌خوای صداهای بلند بدی؟ سوسو با خنده گفت: نه اصلاً! من اومدم با هم بازی کنیم. راستش… هوپی، من خیلی گرسنمه! شکمم خالیه خالیه. اون توپ‌های رنگی روی زمین رو می‌بینی؟ اونا غذای مورد علاقه‌ی من هستن. هوپی با خوشحالی دسته‌ی سوسو رو گرفت. سوسو گفت: هوپی! نگاه کن پاهام چقدر نرم و روونه! اصلاً لازم نیست زور بزنی، پاهام خودشون روی زمین سُر می‌خورن. هوپی شروع کرد به راه رفتن و سوسو هم با هر قدم، یه آهنگ شاد می‌خوند. سوسو تا یه توپ رنگی می‌دید، سریع اون رو می‌خورد و می‌نداخت داخل شکم شیشه‌ایش! هوپی فریاد می‌زد: آفرین سوسو! ببین چقدر تند تند غذا می‌خوری! چه شکم نورانی و قشنگی داری. سوسو هم در حال چرخیدن می‌گفت: به‌ به! عجب توپ‌های خوشمزه‌ای! بیا بریم اون طرف اتاق، اونجا هم کلی غذا برای من هست. کم‌کم تمام توپ‌ها از روی زمین جمع شدن و رفتن داخل شکم سوسو و اتاق هوپی جوری تمیز و خوشگل شد که حالا دیگه کلی جا برای پریدن داشت.

کوچولوی دلانالندی:
من «سوسو» هستم و همین الان در دلانالند با چشم‌های درشتم منتظرتم تا بیای و منو پیش خودت ببری. شکم من خیلی گرسنه‌ست و کلی آهنگ شاد برات بلدم بخونم؛ پس زودتر بیا تا با هم مسابقه‌ی جمع کردن توپ‌ها رو شروع کنیم و قهرمان خونه بشیم!