اسباب‌بازی ماشین و فرمان موزیکال چراغ دار

جاده‌ی متحرک
ظهر جمعه بود و مانی داشت کارتون می‌دید که تلفن زنگ خورد. بابایی بود! بابا گفت: مانی جان! جلسه‌م طول کشیده و ناهار نخوردم. می‌تونی کیف ناهارم رو برام بیاری؟ ولی مواظب باش، خیابون‌ها شلوغه! مانی گفت: بله بابایی حتماً! مانی راننده در خدمت شماست و سریع لباس رانندگیش رو پوشید. پرید پشت فرمون مشکی و کمربند ایمنی رو بست. دکمه‌ی استارت رو زد: هن… هن… وووووم! ماشین راه افتاد. اول مسیر، مانی با دو دست فرمان رو گرفته بود و بین خطوط می‌رفت. یهو دید یک کامیون آبی گنده که راننده‌ش آقای اسب آبی بود، داره کج‌ و کوله رانندگی می‌کنه و راه رو بسته. مانی دستش رو کوبید وسط فرمان: بیپ بیپ! آقای اسب آبی! لطفاً بین خطوط برون! اسب آبی گفت: بله چشم شوماخر و رفت کنار. مانی داشت با خیال راحت می‌رفت که یک‌دفعه ویییییژژژژ یه فراری قرمز با سرعت خیلی زیاد از بغلش رد شد و ویراژ داد! مانی ترمز کرد تا تصادف نکنه و سرش رو تکون داد: ببین چه خطرناک میره! راننده‌ی حرفه‌ای که در خیابون شلوغ ویراژ نمیده! مانی رسید به اتوبان. اینجا دیگه می‌شد با سرعت مجاز تندتر رفت، با خودش گفت حالا وقتشه! ولی با احتیاط! دنده‌ی رو گرفت و اون رو هل داد به جلو.
سرعت جاده دو برابر شد! خط‌کشی‌ها تند تند رد می‌شدن. ماشین می‌لرزید ولی مانی فرمان رو محکم چسبیده بود و حواسش به جلو بود. از تونل رد شد، از روی پل پرید و بالاخره صحیح و سالم رسید جلوی اداره. بابا اومد دم در و گفت: به‌ به! ناهار رسید! ولی مانی جان، از همه مهم‌تر اینکه سالم و با احتیاط روندی. افتخار می‌کنم که راننده‌ی قانون‌مندی هستی!

شوماخر کوچولو:
الان این ماشین خاموشه، اما اگر خوب گوش کنی، صدای موتورش رو می‌شنوی که داره صدات می‌کنه. دکمه‌ی استارت، اون دنده‌ی با حال و فرمون نرمش فقط منتظر دست‌های شماست تا در شهرک دلانالند روشن بشن و جاده‌ها رو زیر و رو کنن. حاضری سوییچ رو بچرخونی؟ فرمون منتظر دست‌های شماست.