اسباب‌بازی ماشین فلزی وانت آتش نشانی دودزا Fire Car

مأموریت ۳۳۰۴

در ایستگاه آتش‌نشانی شهر دلانالند، همه ماشین‌ها یه ویژگی خاص داشتن. یکی از همه بلندتر بود، یکی از همه قوی‌تر، یکی هم از همه سریع‌تر و… اما «۳۳۰۴» همیشه می‌گفت: قهرمان بودن به بلندتر و قوی‌تر بودن نیست؛ قهرمان کسیه که زودتر به کمک بقیه برسه! البته راستش رو بخواید، ۳۳۰۴ کمی هم شیطون بود و همیشه فکر می‌کرد سریع‌ترین وانت آتش نشانی شهر.

یه روز آفتابی، اون جلوی ایستگاه پارک کرده بود و با افتخار بدنه قرمز و براقش رو تماشا می‌کرد که ناگهان صدای بلندگوی ایستگاه بلند شد: توجه! توجه! یه مأموریت فوری! یه بچه گربه کوچک بالای تیر چراغ برق گیر کرده و از ترس نمی‌تونه پایین بیاید! ۳۳۰۴ فوری چراغ‌هاش رو روشن کرد. این مأموریت برای منه! آژیرش به صدا درآمد: ووووو آوووو! ووووو آوووو! با سرعت از ایستگاه خارج شد. ماشین‌ها در خیابون وقتی صدای آژیرش رو شنیدن، کنار رفتن و راه رو براش باز کردن. ۳۳۰۴ با خوشحالی با چراغ‌هاش چشمک زد و گفت: ممنون دوستان! یه کوچولو منتظر کمک من. چند دقیقه بعد به محل حادثه رسید. بچه گربه بالای تیر چراغ برق نشسته بود و از ترس می‌لرزید.
مامان گربه هم پایین تیر قدم می‌زد و مدام میو میو می‌کرد. ۳۳۰۴ با مهربانی گفت: نگران نباش کوچولو! من اومدم کمکت کنم. اما هرچه بیشتر حرف می‌زد، بچه گربه بیشتر خودش رو به تیر می‌چسبوند.

یه دفعه باد شدیدی اومد. تابلوی کنار تیر تکان خورد و بچه گربه از ترس یه پرش کوچیک کرد و روی قسمت باریک‌تری از تیر نشست. مامان گربه با نگرانی میوووو می‌کرد. ۳۳۰۴ فهمید اگه عجله کنه، ممکن گربه بیشتر بترسه. برای همین آروم شد و گفت: گاهی برای کمک کردن، اول باید آروم باشیم و خوب فکر کنیم. بعد مخزن مخصوصش رو با آب پر کرد و بخار خنک و سفیدش رو آروم آروم از اگزوز بیرون داد.

ابرهای کوچولوی سفید دورش چرخیدند. بچه گربه با تعجب نگاه کرد. ۳۳۰۴ لبخند زد و گفت: نگاه کن! اینا ابرهای بازیگوش منن. فقط کافیه بهشون نگاه کنی و آروم نفس بکشی. بچه گربه کم‌کم آروم شد و ترسش کمتر شد. بعد با راهنمایی ۳۳۰۴، یه قدم جلو اومد. بعد یه قدم دیگه و یه قدم دیگه… تا بالاخره تونست خودش رو به جای امنی برسونه و از اونجا پایین بیاد. همین که پنجه‌های کوچیکش به زمین رسید، مادرش اون رو بغل کرد و با خوشحالی دورش چرخید. بچه گربه خندید و گفت: فکر می‌کردم دیگه هیچ وقت نتونم پایین بیام! ۳۳۰۴ جواب داد: گاهی شجاع بودن یعنی حتی وقتی ترسیدی، قدم بعدی رو برداری.

بچه گربه با ذوق گفت:وقتی بزرگ شدم، می‌خوام مثل تو به بقیه کمک کنم! ۳۳۰۴ با چراغ‌هاش چند بار چشمک زد و گفت: این بهترین جایزه‌ای که یه قهرمان می‌تونه بگیره. اون شب، وقتی ۳۳۰۴ به ایستگاه برگشت، همه ماشین‌ها از اون استقبال کردند. اما اون بیشتر از هر چیز به یه چیز فکر می‌کرد: اینکه قهرمان واقعی کسی نیست که فقط قوی باشه؛ قهرمان کسی که وقتی کسی به کمک نیاز داره، با مهربانی و شجاعت کنارش بایسته و ۳۳۰۴ خواب دید که ده‌ها مأموریت تازه در انتظارش؛ نجات حیوانات، کمک به دوستان و ماجراهای هیجان‌انگیز دیگر. اما برای رفتن به این مأموریت‌ها یه چیز کم داشت! یه فرمانده کوچولو که بتونه همراهش باشه، دوست داری فرمانده بعدی شما باشی؟ فکر کنم ۳۳۰۴ هم در دلانالند منتظرته.