ماشین کنترلی تصادفی مبارز مدل موکا 2200

ماشین‌های پرتابی یه روز در شهر کوچولوی دلانالند، نیما و سام تصمیم گرفتن یه مسابقه ماشین‌سواری حسابی راه بندازن. نیما سوار ماشین آبی شد و سام هم پشت فرمون ماشین قرمز نشست. نیما کلاه ایمنیش رو روی سرش گذاشت و با افتخار گفت: سام! از الان بهت بگم، ماشین من از همه تندتره! سام خندید و گفت: پس چرا هنوز اینجایی؟ برو مسابقه موشک‌ها شرکت کن! نیما گفت: خیلی خب آقای راننده! حالا می‌بینیم کی می‌بره! هر دو آماده شدن و نیما با صدای بلند گفت: سه، دو، یک… برووو! ماشین آبی ویژژژ به جلو رفت و ماشین قرمز هم با سرعت دنبالش راه افتاد. نیما به چپ پیچید، سام به راست رفت و هر دو شروع کردن به دور زدن و سبقت گرفتن. سام داد زد: هی نیما! وایسا ببینم! چرا این‌قدر فرار می‌کنی؟ نیما خندید و گفت: فرار نمی‌کنم! دارم بهت فرصت میدم یه کم تمرین کنی! سام گفت: باشه آقای قهرمان! حالا اینو داشته باش! ماشین قرمز یه دور تند زد و درست جلوی ماشین آبی قرار گرفت. نیما هم خواست سریع مسیرش رو عوض کنه، اما دیگه دیر شده بود! تق! دو تا ماشین به هم خوردن و یهو… پَخ! پَخ! هر دو راننده از ماشین‌هاشون پرت شدن بیرون و روی چمن‌های نرم کنار پیست افتادن! نیما و سام چند لحظه با چشم‌های گرد به هم نگاه کردن. سام که هنوز روی چمن‌ها نشسته بود، گفت: نیمااا! تو هم پرواز کردی؟! نیما با تعجب گفت: آره! سام زد زیر خنده و گفت: من که فکر می‌کردم مسابقه ماشینه، نه کلاس پرواز! نیما کلاهش رو صاف کرد و گفت: تازه فهمیدم چرا باید کلاه ایمنی بذاریم! این ماشین‌ها خیلی شیطونن! هر دو از روی چمن‌ها بلند شدن، لباس‌هاشون رو تکوندن و دوباره سوار ماشین‌ها شدن. نیما گفت: این دفعه حواسم رو جمع می‌کنم که دیگه پرواز نکنم! سام خندید و گفت: منم همین‌طور! آخه دفعه قبل حتی فرصت نکردم با مسافرای هواپیما خداحافظی کنم! مسابقه دوباره شروع شد. ماشین آبی با سرعت جلو رفت، ماشین قرمز یه پیچ تند زد و هر دو دور هم چرخیدن. نیما گفت: سام! این بار دیگه نمی‌تونی منو بگیری! سام جواب داد: کی گفته؟ من تازه گرم شدم! همون لحظه هر دو خواستن از یه مسیر رد بشن و… تقققق، دوباره هر دو تا از ماشین‌هاشون بیرون پریدن و روی چمن‌ها افتادن! سام که از خنده دلش رو گرفته بود، گفت: نیما! فکر کنم ماشین‌هامون بیشتر از ما دوست دارن مسابقه بدن! نیما گفت: آره! ما رو پیاده می‌کنن که خودشون برن دور بزنن! هر دو حسابی خندیدن و دوباره آماده مسابقه شدن. بعد از چند دور مسابقه، سام تونست با یه حرکت سریع از نیما جلو بزنه و زودتر به خط پایان برسه. نیما که دلش می‌خواست خودش برنده بشه، اخم کرد و گفت: اَه! بازم تو بردی! دیگه مسابقه نمیدم! سام که داشت از ماشین پیاده می‌شد، گفت: ولی نیما، تو هم خیلی خوب رانندگی کردی! اون پیچ آخرت رو دیدی؟ نزدیک بود منو جا بذاری! نیما یه کم فکر کرد و گفت: راست میگی؟ سام خندید و گفت: آره! تازه اگه تو نبودی، من با کی مسابقه می‌دادم؟ با درخت‌های کنار پیست؟! نیما نتونست جلوی خنده‌ش رو بگیره و گفت: باشه! ولی این بار من می‌برم! سام دوباره سوار ماشین قرمز شد و گفت: پس بجنب! چون قهرمان قرمزپوش آماده‌ست! نیما هم کلاهش رو محکم کرد و گفت: قهرمان آبی‌پوش هم همین‌طور!