مداد رنگی 12 رنگ فکتیس

آشتی با رنگ‌ها
خانم امیدی! میشه من فقط با همین رنگ مشکی نقاشی بکشم؟ خانم امیدی لبخند زد و گفت: چرا که نه! امتحانش کن، ببینیم آخرش چه نقاشی‌ای از آب درمیاد. امیرعلی مدادرنگی مشکی رو برداشت و شروع کرد. خورشیدش مشکی بود، گل‌هاش مشکی بودن، پروانه، درخت، حتی رنگین‌کمونش هم مشکی شده بود! یسنا کنار دستش نشست و با تعجب گفت: رنگ زردت تموم شده؟ امیرعلی سرش رو تکون داد. نه… فقط مشکی رو بیشتر دوست دارم. همون موقع خانم امیدی اومد کنار امیرعلی. چند لحظه به نقاشی نگاه کرد و بعد آروم گفت: امیرعلی… اگه یه روز صبح از خواب بیدار شی و ببینی همه دنیا فقط یه رنگ شده، دوست داری؟ امیرعلی فکر کرد و گفت: نه… اون وقت گل‌ها دیگه قشنگ نیستن. خانم امیدی لبخند زد و گفت: آسمون چی؟ امیر علی گفت: اونم نه…خانم امیدی جعبه مدادرنگی رو باز کرد و یکی‌ یکی رنگ‌ها رو کنار هم چید. خدا دنیا رو با یه رنگ نساخته. آسمون آبیه، برگ‌ها سبزن، گل‌ها هر کدوم یه رنگ دارن، غروب نارنجی میشه و رنگین‌کمون هم هفت‌رنگه. هر رنگ یه کار داره؛ همون‌طور که هر آدمی یه توانایی قشنگ داره. دوست داری شما هم امتحانش کنید؟

امیرعلی چند لحظه به نقاشیش نگاه کرد. بعد مدادرنگی زرد رو برداشت و خورشیدش روشن شد. آبی رو برداشت و آسمون نفس کشید. درخت که سبز شد، یسنا با ذوق گفت: وای… انگار نقاشیت بیدار شد! امیرعلی خندید و گفت: فکر کنم مشکی هم دوست داره به جای اینکه همیشه تنها باشه، کنار بقیه رنگ‌ها باشه. کلاس که تموم شد، خانم امیدی همه نقاشی‌ها رو روی دیوار کلاس دلانالند چسبوند. همه نقاشی‌ها قشنگ بودن، اما نقاشی امیرعلی یه قشنگی دیگه داشت؛ چون یاد گرفته بود زیبایی، وقتی کامل میشه که همه رنگ‌ها کنار هم باشن.

همون موقع، گنجشک کوچولوی دلانالند روی لبه پنجره نشست. چند لحظه به نقاشی‌ها نگاه کرد و نوکش رو آروم به شیشه زد و گفت: چه قشنگ… خدا دنیا رو رنگارنگ آفریده؛ هر بار که یه بچه از رنگ‌های بیشتری استفاده می‌کنه، انگار نقاشیش بیشتر شبیه دنیای قشنگ خدا میشه!