ست رنگ‌ آمیزی چمدانی 145 تکه طرح لبوبو

راز چمدان فضایی

یه شب، رها کوچولو کنار پنجره اتاقش ایستاده بود و به ستاره‌ها نگاه می‌کرد. یه دفعه نور آبی از آسمان رد شد. وووووش! رها چشماش رو گرد کرد. اون دیگه چی بود؟ هنوز حرفش تموم نشده بود که صدایی از آسمون شنید: کمک… کمک… رها دور و برش رو نگاه کرد. هیچ‌کس نبود. دوباره صدا آمد: کمک… رنگ‌های ما دارن ناپدید میشن…همون لحظه یه سفینه کوچیک از بین ابرها پایین اومد و آروم رو زمین نشست. در سفینه باز شد و یه فضانورد کوچولو بیرون اومد. اما یه چیز عجیب بود…لباس فضانورد رنگ نداشت. حتی کلاه و سفینه‌اش هم بی‌رنگ شده بود. رها با تعجب پرسید: چی شده؟ فضانورد آهی کشید و گفت: سیاره ما داره رنگ‌هاش رو از دست میده. هر روز یه رنگ ناپدید میشه. دیروز آبی رفت، امروز زرد… اگه همین‌طور ادامه پیدا کنه، همه چیز بی رنگ میشه!

رها به آسمون نگاه کرد و گفت: یعنی هیچ راهی نیست؟ فضانورد لبخند کوچیکی زد و گفت: شاید باشه… بعد یه چمدون آبی براق از سفینه بیرون آورد. رها هیجان‌زده پرسید: داخلش چیه؟ فضانورد گفت: داخل این چمدون ابزارهای جادویی نقاشی. هر کی در چمدان رو باز کنه، می‌تونه خیلی چیزا درست کنه. رها با هیجان قفل چمدون رو باز کرد. تق! در چمدون که باز شد، چشماش از تعجب گرد شد. مداد رنگی‌ها، ماژیک‌ها، پاستل‌های روغنی، مداد شمعی‌ها و آبرنگ‌ها مثل گنجی رنگارنگ داخل چمدون می‌درخشیدن. فضانورد با عجله گفت: زود باش! باید قبل از طلوع خورشید رنگ‌ها رو برگردونیم! رها و فضانورد رفتن به سیاره رنگستان. رها اول یه مداد رنگی برداشت و یه خورشید بزرگ کشید. همون لحظه خورشید زرد و درخشان شد. فضانورد از خوشحالی بالا پرید. یکی برگشت! یکی برگشت! رها خندید و با ماژیک چند ستاره کشید. ستاره‌ها یکی یکی در آسمون روشن شدند. بعد با پاستل روغنی چند گل بزرگ کشید. گل‌ها رنگ گرفتن و شروع به خندیدن کردن. فضانورد با تعجب گفت: گل‌ها دارن بهم چشمک می‌زنن! بعد با مداد شمعی چند پروانه رنگی کشید. پروانه‌ها از روی کاغذ بلند شدن و دور سفینه شروع به پرواز کردن. فضانورد گفت: وای! این یکی رو خیلی دوست دارم! کم‌کم رنگ‌ها به همه جای سیاره برگشتن.درخت‌ها سبز شدن. گل‌ها رنگ گرفتن. خونه‌ها دوباره قشنگ شدن. مردم رنگستان از خوشحالی دست می‌زدن. فضانورد بالا و پایین می‌پرید و می‌گفت: نجات پیدا کردیم! نجات پیدا کردیم! اما رها یه دفعه ساکت شد به آسمان اشاره کرد و گفت: یه چیزی هنوز کمه… رنگین‌کمان نیست بعد با شیطنت خندید و گفت: این قسمت رو بسپر به من! بعد جعبه آبرنگ رو برداشت. قلم‌مو رو داخل رنگ قرمز زد و یه کمان بزرگ کشید بعد نارنجی، زرد، سبز، آبی و آخر سر بنفش. هر رنگی که می‌کشید، آروم آروم به آسمون می‌رفت. فضانورد دهنش باز مونده بود. واااای! این دیگه چه جادوییه؟! رها خندید و گفت: این جادو نیست! من فقط کشیدمش! بعضی وقت‌ها یه مداد و چند تا رنگ می‌تونن کارهای خیلی بزرگی انجام بدن. همون لحظه یه رنگین‌کمان بزرگ در آسمون درست شد. ستاره‌ها دورش چشمک زدن. سیاره‌ها دورش چرخیدن. فضانورد با خوشحالی گفت: حالا دیگه همه چیز کامله! رها لبخند زد و گفت: همه منتظر بودن رنگین‌کمان خودش پیداش بشه، ولی ما نشستیم و درستش کردیم!
فضانورد سوار سفینه شد. رها پرسید: چمدون رو با خودت نمی‌بری؟ فضانورد چشمکی زد و گفت: نه! این چمدون برای مأمور بعدی، همون کسی که بعد از تو در چمدان رو باز کنه…

بعد سفینه آروم آروم در آسمون ناپدید شد. اما چمدون آبی روی زمین موند. شاید هنوز هم منتظر یه مأمور خلاق دیگه باشد…شاید منتظر شماست؟
راستی، اگه این چمدون جادویی دست شما بود، اول چی می‌کشیدی؟ یه موشک که تا ستاره‌ها بره؟ یه دایناسور خندون؟ یه شهر شکلاتی؟ یا یه سیاره که هیچ‌کس تا حالا ندیده؟

شاید وقتش رسیده شما هم در چمدون رو باز کنی و ماجراجویی خودت رو شروع کنی. در دلانالند، چمدون فضایی منتظر مأمور بعدیه… شاید همون کسی باشه که الان داره این قصه رو گوش می‌کنه!