لگو سری اسپید مدل دوج چلنجر SRT هلکت 77237 – LEGO Speed ​​Champions Dodge Challenger SRT Hellcat

دوجی غول خشمگین

​ساعت ۳ نصفه‌شب بود. شهر ساکت ساکت. در گاراژ مخفی پلیس، یاسین داشت با آچارش چرخ‌های ماشینش رو سفت می‌کرد. یهو بی‌سیم روی کمربندش خش‌خش کرد: رئیس پلیس گفت: یاسین! یاسین! صدامو می‌شنوی؟ دزد بزرگ داره فرار می‌کنه! هیچ‌کس به گرد پاش هم نمی‌رسه. فقط تو می‌تونی بگیریش. ​یاسین سریع آچار رو پرت کرد اون‌ور و رفت سمت ماشینش. این یه ماشین معمولی نبود، این «دوجی» بود؛ یه هیولای سبز فسفری با خط‌های مشکی که در تاریکی برق می‌زد. ​یاسین اول رفت جلوی ماشین. کاپوت مشکی رو زد بالا. وااای! چه موتوری. موتور سرد و ساکت بود، اما هواکش‌های بزرگش نشون می‌داد که چه قدرتی در اون مخفی شده. این موتور برای راه رفتن ساخته نشده، برای پرواز کردن روی زمین ساخته شده. یاسین با رضایت کاپوت رو محکم بست: ​بعد رفت در راننده رو باز کرد و پرید پشت فرمون. کمربندش رو بست. دستش رو گذاشت روی فرمون و سوییچ رو چرخوند. ​اولش یه صدای آروم اومد بعد ناگهان خر خر خر…. گـــــرومپ! گـــــرومپ! بدنه‌ی ماشین لرزید. دوجی بیدار شد! صداش شبیه نعره‌ی یه شیر گرسنه بود. دوجی با صدای کلفت و خواب‌آلود گفت: سلام آقا یاسین! چی شده؟ باز کیو باید بترسونیم؟ چرخ‌هام بدجوری هوس سرعت کردن. ​یاسین دنده رو جا زد و گفت: سلام رفیق! یه مأموریت سخت داریم. آماده‌ای نشون بدی سلطان جاده کیه؟ ​دوجی خندید : من همیشه آماده‌م! فقط پات رو محکم بذار رو گاز و نترس. ​یاسین پدال گاز رو فشار داد. ماشین از گاراژ شلیک شد بیرون. در اتوبان، یاسین فقط دنده عوض می‌کرد: دو… سه… چهار… پنج! عقربه‌ی سرعت‌سنج داشت می‌چسبید به آخر. ​جلوتر، دزده داشت با خیال راحت می‌رفت که یهو زمین زیر پاش لرزید. در آینه نگاه کرد، یه نور سبز و یه جلو پنجره‌ی خشمگین دید که داره مثل طوفان نزدیک میشه! ​یاسین داد زد: دوجی! حالا. دوجی نعره کشید و با یه مانور وحشتناک پیچید جلوی ماشین دزده! صدای موتور دوجی انقدر بلند و ترسناک بود که دزده از ترس اینکه ماشینش له بشه، سریع زد روی ترمز. ​دزده دستاشو برد بالا و لرزید: تسلیم! فقط نذارید اون هیولا منو بخوره! ​یاسین پیاده شد، زد روی سقف ماشین و گفت: کارت بیست بود دوجی! هیچ‌کس حریف عضله‌های تو نمیشه. ​دوجی آروم شد و موتورش مثل صدای قلب شروع کرد به تپیدن: «تاپ… تاپ… تاپ…» دوجی: قابلی نداشت فرمانده! بریم خونه، من یه دوش آب سرد می‌خوام.
​
راننده کوچولو سوییچ دست شماست! می‌بینی؟ این دوجی قدرتمند الان در پارکینگ دلانالند خاموشه. کاپوتش بسته‌ است و منتظره. فقط یه راننده‌ی نترس مثل شما می‌تونه درش رو باز کنه و اون موتور غول‌پیکر رو روشن کنه.
​فکر می‌کنی بتونی صدای غرش دوجی رو تحمل کنی؟ اگه آماده‌ی مأموریتی، همین الان دوجی رو بیار خونه!
دلانالند؛ پارکینگ قهرمانان سرعت!