اسباب‌بازی مدل بازی چکشی طرح دایناسوری کد 5329

جزیره دایناسوری

در یه جنگل زیبا و پر از درخت و حیوون‌های مهربون، دو تا دوست صمیمی بودن که هیچ شباهتی به هم نداشتن. اولی یه سنجاب فرز و وروجک به اسم «فندق» بود که یه لحظه آروم و قرار نداشت و عاشق پریدن و ضربه زدن به گردوها بود. دومی یه پاندای تپل و تنبل به اسم «پام‌پام» بود که فقط دوست داشت لم بده و بامبو بخوره.
یه روز عصر، فندق داشت دنبال یه گردوی قل‌ قلی می‌دوید که یهو پاش لیز خورد و شالاپ افتاد داخل یه چاله‌ی عجیب که نورهای رنگی ازش بیرون می‌زد. پام‌پام که داشت با ترس می‌لرزید گفت: فندق! نرو خطرناکه! اما فندق که خیلی کنجکاو بود، دست پام‌پام رو گرفت و گفت: نترس رفیق جان! بریم ببینیم اونجا چه خبره! و دوتایی شیرجه زدن ته چاله نورانی. چشماشون رو که باز کردن، دیگه در جنگل خودشون نبودن. افتاده بودن وسط یه جزیره‌ی سبز عجیب‌ و غریب! دور تا دورشون کوه‌های آتش‌فشانی کوچولو بود که نوکشون مثل چراغ راهنمایی برق می‌زد. پام‌پام با تعجب گفت: اینجا کجاست؟ چرا زمین داره قلقلکمون میده؟ هنوز حرفش تموم نشده بود که یهو از داخل یکی از سوراخ‌های زمین، یه کله‌ی قرمز و بامزه پرید بیرون و زبونش رو درآورد: دالی! منو نگرفتی! فندق جیغ زد: وای! این دیگه چه حیوونیه؟ شبیه مارمولکه، ولی کلاه ایمنی داره! یهو یکی دیگه از اون طرف پرید بیرون، رنگش زرد بود و با صدای نازکی گفت: کوکو! من اینجام! سرعتت کمه سنجاب‌جان! اینا بچه‌دایناسورهای جزیره‌ی جادویی بودن که عاشق بازی قایم‌موشک بودن. اون‌ها هی با سرعت می‌پریدن بیرون، شکلک در میاوردن و تا می‌خواستی بگیریشون، لیز می‌خوردن پایین. فندق که حسابی کلافه شده بود گفت: ای وای! اینا خیلی سریعن! دستم بهشون نمی‌رسه! همون لحظه، آسمون یه برقی زد و دو تا چکش خیلی سبک و خوش‌دست، درست جلوی پای اون‌ها ظاهر شد. یکی برای فندق، یکی برای پام‌پام. فندق چکش رو برداشت و چشماش برق زد: آها! حالا فهمیدم! پام‌پام، این چکش‌های جادویی! باید با اینا آروم بزنیم تو سرشون تا برن بخوابن! بازی شروع شد! یه موزیک تند و هیجان‌انگیز در جزیره پخش شد. دایناسور سبز پرید بیرون: هه هه من اینجام! فندق سریع پرید و بوم! آروم زد تو سرش. دایناسور آبی خندید: وای قلقلکم اومد و رفت پایین. اون طرف، دو تا دایناسور نارنجی و سبز با هم پریدن بیرون. پام‌پام که هول شده بود، با اون شکم تپلش این‌ور و اون‌ور می‌رفت: وایستا! وایستا! من پاندام الان سرم گیج میره و چکش رو اشتباهی زد به هوا. فندق داد زد: تمرکز کن پام‌پام! چشمات رو تیز کن! مثل وقتی که می‌خوای بهترین شاخه‌ی بامبو رو پیدا کنی! بزن اون سبزه رو! پام‌پام نفس عمیقی کشید، چشماش رو ریز کرد و وقتی دایناسور سبز دوباره پرید بیرون، با یه ضربه‌ی دقیق… بوم! دایناسور سبز گفت: آفرین پام پام جونم! خوب زدی و رفت پایین. چراغ‌ها تندتر و تندتر چشمک می‌زدن. دایناسورها تندتر میومدن و می‌رفتن. فندق و پام‌پام مثل دو تا قهرمان واقعی، پشت به پشت هم داده بودن و با چکش‌های جادویی، دونه‌ دونه دایناسورهای بازیگوش رو می‌فرستادن داخل لونه‌هاشون. صدای خنده و بوم‌ بوم در کل جزیره پیچیده بود. آخر سر، وقتی همه‌ی دایناسورها خسته شدن و رفتن بخوابن، چراغ‌های جزیره خاموش شد و یه صدای تشویق بلند پخش شد.
پام‌پام که نفس‌ نفس می‌زد، روی زمین ولو شد و گفت: وای… باورم نمیشه! منم تونستم سریع باشم! خیلی کیف داد فندق! فندق که حسابی احساس غرور می‌کرد، گفت: دیدنی شدی پام‌پام! ما بهترین تیم دنیاییم!
اما می‌دونی چیه؟ فندق و پام‌پام الان خیلی خسته‌ان و باید برگردن به جنگل خودشون. اون جزیره‌ی دایناسوری و اون چکش‌های جادویی، الان اونجا تنها موندن. این جزیره‌ی جادویی در دلانالند منتظر شماست تا یه کاپیتان جدید و تیزبین بیاد که از فندق هم فرزتر باشه و از پام‌پام هم با دقت‌تر.
فکر می‌کنی بتونی اون چکش‌ها رو دستت بگیری و رکورد فندق و پام‌پام رو بشکنی؟ این جزیره‌ی جادویی آماده‌ست تا بیاد به اتاق شما!