اکشن فیگور رونالدو طرح برزیل برند ساکروی

بازگشت پدیده

استادیوم پر از تماشاگر بود. برزیل و آلمان در فینال جام جهانی ۲۰۰۲ گیر کرده بودن. بازی صفر–صفر مونده بود و دقیقه‌های آخر نزدیک میشد. ریوالدو نفس‌زنان گفت: رونالدو، مدافعاشون مثل دیوارن! راهی نیست! رونالدو با شماره ۹ با لبخند جواب داد دیوار هم یه در داره، باید پیداش کنیم! توپ رسید به کاکا. با چشم دنبال رونالدو گشت و داد زد: بدو رونی! این پاس برای توئه! رونالدو با قدرت دوید، توپ رو گرفت. دو مدافع آلمانی جلوش سبز شدن. یکیشون داد زد: هی! اینجا بسته‌ است! رونالدو خندید و گفت: هیچ‌وقت راه قهرمان بسته نیست! با تنه‌ی محکم، مدافع اول رو کنار زد و توپ رو از بین پای دومی رد کرد. دروازه‌بان جلو اومد. رونالدو با نفس بلند گفت: حالا وقتشه نشون بدم چرا به من میگن پدیده! و توپ رو محکم زد ته تور! تماشاگرها یکصدا فریاد زدن: روناااالدو! روناااالدو! کاکا بغلش کرد و گفت: دیدی؟ همه فکر می‌کردن بعد اون همه مصدومیت دیگه نمی‌تونی برگردی. ولی برگشتی، محکم‌تر از قبل! رونالدو با لبخند جواب داد: من هیچ‌وقت تسلیم نمیشم. هر وقت زمین خوردم، فقط باعث شد بلند شم و قوی‌تر ادامه بدم.

بچه‌های عزیز! مثل رونالدو یادتون باشه وقتی سختی‌ها جلوی راهتون وایمیستن، دوباره بلند شید و ادامه بدید؛ چون قوی‌تر شدن بعد از شکست یعنی قهرمان بودن.