پاپیت گیم مدل استیچ

استیج و چراغ‌های شیطون یه شب در دلانالند، مهمونی بزرگی بود. روی میزها کیک‌های خوشمزه چیده بودند، بادکنک‌های رنگی زیر سقف تاب می‌خوردند و صدای خنده از هر گوشه سالن شنیده می‌شد. استیچ با خوشحالی وارد شد و گفت: سلام دوستان! امیدوارم برای من هم یه تیکه کیک باقی مونده باشه! هنوز حرفش تموم نشده بود که ناگهان یکی از چراغ‌های روی شکم استیچ روشن شد. «پینگ!» بعد یکی دیگه. «پینگ!» و بعد یکی دیگه «پینگ!» خرگوش با تعجب چشماش رو گرد کرد و گفت: وااای! چراغ‌هات بیدار شدن! استیچ خندید و گفت: آره! این شیطونا هیچ‌وقت آروم نمی‌گیرن. هر دفعه یه جور بازی تازه درست می‌کنن. بعضی وقتا باید سریع پیداشون کنم، بعضی وقت‌ها هم باید یادم بمونه با چه ترتیبی روشن شدن. خرگوش از خوشحالی بالا پرید و گفت: وااای! پس بذار منم بازی رو ببینم! همون لحظه چراغ زرد روشن شد و با صدای ریز و بامزه‌ای گفت: بگیر منو اگه می‌تونی! استیچ خندید و قبل اینکه خاموش بشه دکمه چراغ زرد رو فشار داد. خرگوش دست زد و گفت: آفرین! یکی رو گرفتی! اما این بار دو چراغ با هم روشن شدند. «پینگ! پینگ!» استیچ گفت: ای وای! حالا دوتایی شیطونی می‌کنین؟ چراغ آبی خندید و گفت: هنوز هیچی ندیدی! استیچ هم با خنده هر دو رو سریع فشار داد. کم‌کم حیوونای دیگه دورشون جمع شدند. جوجه کوچولو هیجان‌زده گفت: اون یکی روشن شد! سنجاب گفت: نه نه! این یکی رو بزن! همه با خنده و هیجان چراغا رو دنبال می‌کردند و استیچ هم حواسش رو جمع کرده بود تا هیچ‌کدوم از نورهای بازیگوش از دستش فرار نکنند. بعد از چند دقیقه، چراغ‌ها انگار تصمیم گرفتند بازی تازه‌ای رو شروع کنند. اول چراغ قرمز روشن شد، بعد آبی و بعد زرد. استیچ آروم نگاه کرد. خرگوش با کنجکاوی پرسید: چرا دیگه دنبالشون نمی‌کنی؟ استیچ گفت: صبر کن ببینم چی تو سرشونه. چراغ‌ها دوباره همون ترتیب را نشان دادند؛ قرمز، آبی، زرد. استیچ لبخند زد و سریع چراغ قرمز، آبی و زرد رو فشار داد. «پینگ! پینگ! پینگ!» همه چراغ‌ها از خوشحالی چشمک زدند. خرگوش با تعجب گفت: از کجا فهمیدی؟ استیچ گفت: وقتی خوب نگاه کنی، خیلی چیزها یادت می‌مونه. بعضی بازی‌ها فقط تند بودن نمی‌خوان؛ باید خوب هم دقت کنی. خرگوش گوشاش رو تکون داد و گفت: پس این چراغ‌ها هم بازی سرعت دارن، هم بازی حافظه! استیچ خندید و گفت: گفتم که؛ هر دفعه یه نقشه تازه دارن. چراغ‌ها که از جواب استیچ خوششون اومده بود، یه دفعه همه با هم روشن شدند. نورهای رنگی رنگی روی دیوارها و بادکنک‌ها افتاد و سالن مهمانی رو مثل یه رنگین‌کمون درخشان کرد. وقتی مهمونی داشت تمام می‌شد، کوچک‌ترین چراغ آبی آروم روشن شد. «پینگ… پینگ… از زیر نور آبی یه کارت کوچک رو زمین افتاده. خرگوش فوری اون رو برداشت و بلند خوند: جشن بزرگ نورهای دلانالند فردا! چشماش از هیجان برق زد. یعنی فردا هم بازی داریم؟! استیچ خندید و گفت: فکر کنم این چراغ‌های شیطون نقشه تازه‌ای کشیدن. ناگهان همه چراغ‌ها با هم چشمک زدند. «پینگ! پینگ! پینگ!» خرگوش زد زیر خنده و گفت: فکر کنم همین الان هم دارن نقشه می‌کشن! اون شب وقتی حیوونا به خونه‌هاشون برمی‌گشتند، همه درباره‌ی بازی‌های عجیب چراغ‌ها حرف می‌زدند و منتظر بودند ببینند در جشن بعدی، این نورهای شیطون چه بازی تازه‌ای براشون آماده کردند؟