لگو کمپر فولکس واگن پلی موبیل PLAYMOBIL Volkswagen T1 Camping Bus کد 70176

هتل کمپر

سارا و امیر خواهر و برادر بودند و اونا  عاشق گشت‌ و گذار و دیدن جاهای جدیدن. یه روز صبح تصمیم گرفتن با کمپر قرمز و سفیدشون از دلانالند بزنند بیرون و چند جای دیدنی رو ببینن. از شب قبل همه‌چی رو آماده کرده بودن؛ چمدون و کیف سفری رو روی باربند گذاشته بودن، خوراکی‌ها رو داخل کمپر چیده بودن، دو تا فنجون، بطری آب، جعبه نون و قوطی‌های غذا هم برای بین راه آماده بودن. دوربینشون رو هم گذاشته بودن کنار دستشون که هر جای قشنگی دیدن، سریع عکس بگیرن.

صبح که راه افتادن، امیر نقشه رو برداشت و با یه قیافه خیلی جدی گفت: امروز من راهنمای سفرم! سارا خندید و گفت: فقط یه کاری نکن آخرش سر از یه جای عجیب‌ و غریب دربیاریم! امیر گفت: خیالت راحت! من همه‌ی راه‌ها رو بلدم. سارا گفت: آره، مخصوصاً راه‌های اشتباهی رو! یه کم که از دلانالند دور شدن، به یه دوراهی رسیدن. امیر یه نگاه به نقشه انداخت، یه نگاه به جاده و بعد پیچید سمت راست. چند دقیقه که گذشت، سارا به اطراف نگاه کرد و گفت: امیر اینجا همون جایی که قرار بود بریم؟ امیر یه بار دیگه نقشه رو نگاه کرد و گفت: خب… دقیقاً نه! فکر کنم یه کوچولو از مسیر اصلی دور شدیم. همین‌طور که جلو می‌رفتن، یه دفعه چشمشون افتاد به تابلوی پارک سافاری! امیر گفت: سافاری؟! سارا با هیجان گفت: یعنی همون جایی که می‌تونیم حیوون‌ها رو ببینیم؟ بعد با خنده گفت: خب، حالا که راه رو اشتباه اومدیم، حداقل ببینیم این اشتباه قراره ما رو کجا ببره!

پارک سافاری جایی بود که حیوون‌ها در یه فضای بزرگ و باز زندگی می‌کردند و آدم‌ها با ماشین از مسیرهای مشخص رد می‌شدند و از یه فاصله امن حیوون‌ها رو تماشا می‌کردند. سارا و امیر هم با خودشون گفتند حالا که تا اینجا اومدن، به جای حرص خوردن، از این فرصت استفاده کنن و حیوون‌ها رو ببینن. همین که وارد مسیر شدن، سارا دوربین رو برداشت و گفت: امیر! اونجا رو ببین! زود باش عکس بگیر!

امیر گفت: خب دوربین دست خودته! سارا گفت: می‌دونم! می‌خواستم تو هم یه کم هیجان‌زده بشی! هر بار یه حیوون جدید می‌دیدن، سریع دوربین رو درمی‌آوردن و عکس می‌گرفتن. خلاصه اون‌قدر سرگرم شدن که اصلاً متوجه نشدن مسیر سافاری کی تموم شد. وقتی از سافاری بیرون اومدن، دوباره راه افتادن سمت دلانالند. این بار سارا نقشه رو برداشت و گفت: خب، بده من راه رو پیدا کنم.

کمی که جلو رفتن، خسته شدن و تصمیم گرفتن یه گوشه نگه دارن و یه چیزی بخورن. میز کوچیک داخل کمپر رو باز کردن و دو تا صندلی گذاشتن. سارا فنجون‌ها رو آورد و امیر بطری آب و خوراکی‌ها رو گذاشت روی میز. جعبه نون رو هم باز کردن و شروع کردن به خوردن. امیر گفت: ببین چه خوب شد کلی خوراکی آوردیم. سارا گفت: معلومه! تو که راه رو اشتباه میری، حداقل باید شکممون رو درست هدایت کنیم!

بعد از غذا یه کم استراحت کردن و دوباره راه افتادن. هوا کم‌کم داشت تاریک می‌شد که امیر یه نگاهی به ساعت انداخت و گفت: سارا… یه چیزی بگم ناراحت نمی‌شی؟ سارا گفت: چی؟ امیر گفت: اگه الان راه بیفتیم، فکر کنم تا شب به دلانالند نمی‌رسیم. سارا یه نگاهی به نقشه انداخت و گفت: خب، پس امشب همین‌جا می‌مونیم و صبح راه می‌افتیم. امیر با تعجب گفت: یعنی همین‌جا داخل کمپر؟ کجا بخوابیم؟

سارا خندید و گفت: صندلی عقب رو باز کن، خودت می‌بینی! صندلی عقب رو باز کردن و تبدیلش کردن به جای خواب. دو تا بالشت گذاشتن و وسایلشون رو مرتب کردن. امیر وقتی مسواکش رو برداشت، گفت: سارا، فکر کنم این اولین باره که مسواک زدن در ماشین شده جزو برنامه سفرمون! فردا هم صبحونه رو همین‌جا بخوریم؟ سارا گفت: معلومه که می‌خوریم! این یه کمپر معمولی نیست، هتل کمپره و هر دو بلندبلند خندیدند.

صبح که هوا روشن شد، وسایلشون رو جمع کردن، چمدون و کیف رو سر جاش گذاشتن و دوباره راه افتادن. سارا دوربین رو برداشت و شروع کرد عکس‌های دیروز رو نگاه کردن. یه‌دفعه گفت: امیر، اگه دیروز مسیر رو اشتباه نمی‌رفتیم، اصلاً سافاری رو نمی‌دیدیم و این همه عکس قشنگ هم نداشتیم. امیر گفت: یعنی از اینکه راه رو اشتباه رفتم راضی‌؟ سارا گفت: خب… اولش که نه! خیلی هم حرص خوردم. فکر کردم کل برنامه‌مون خراب شده. ولی بعد گفتم حالا که این اتفاق افتاده، ببینیم با همین شرایط چه کار می‌تونیم بکنیم. بعد یه کم به عکس‌های دوربین نگاه کرد و گفت: وقتی یه چیزی اون‌طوری که می‌خوایم پیش نمیره، لازم نیست همون اول بگیم همه‌چی خراب شد. می‌تونیم شرایطی که پیش اومده رو قبول کنیم و ببینیم از همون اتفاق چی می‌تونیم بسازیم. ما اگه همون اول ناراحت می‌شدیم و برمی‌گشتیم، هیچ‌وقت این سافاری و این همه خاطره رو نداشتیم.

و این‌طوری سارا و امیر با یک روز تأخیر، اما با کلی عکس، خنده و یه عالمه خاطره تازه، راهشون رو به سمت دلانالند ادامه دادن.

.