فیگور 5 عددی حیوانات وحشی کد 1005

پنج دوست سافاری

يه روز گرم در دشت‌هاي طلايی آفريقا، خورشيد مثل يه پرتقال آبدار وسط آسمون نشسته بود و مي‌خنديد. علف‌ها آروم آروم تکون مي‌خوردند و پرنده‌ها آواز مي‌خوندند. کنار رودخونه کوچیکي که حالا فقط چندتا گودال کم آب ازش باقي مونده بود، پنج دوست کنار هم ايستاده بودند: شيرشاه شجاع و رهبر، فيلو؛ فيل مهربون، قوي و خرطوم بلند، گورخر راه راهي تندپا، سريع و باهوش، کرگدن کرگي اخموخان، جدي اما دلش شکلاتي، اسب آبي عاشق آب، آروم ، بامزه و يه کم چاقالو!

هيپو با صداي کلفت و کش‌دار گفت: دوستا… چرا چشمه خندون امروز نمي‌خنده؟ شايد قهر کرده؟ راه راهي روي زمين چهار خط کشيد و گفت: نه بابا! آب قهر نمي‌کنه. شايد رفته قايم موشک بازي! فيلو زد زير خنده و گفت: اگه آب قايم موشک بازي کرده باشه، من پيداش مي‌کنم! خرطومم رادار داره! بوم بوم! کرگي اخموخان غر زد: بياين زودتر راه بيفتيم قبل از اينکه هيپو دوباره اين گودال رو تبديل کنه به استخر خصوصي! هيپو لپ‌هاش رو باد کرد و گفت: من که فقط يه ذره نشستم بعد يهو نشست وسط گل و يه عالمه گل پاشيد روي صورت شيرشاه! شيرشاه فرياد زد: هيپو! يالام! اين يال رو هفته‌اي يه بار حموم میبرم! هيپو خجالت زده گفت: ببخشيد… نخواستم خرابکاري کنم… ولي خب… نرم بود، وسوسه شدم. همه خنديدند و حال و هوا بهتر شد و بعد همه با خنده رفتن دنبال علت خشک شدن رودخونه.
راه راهي مثل برق دويد جلو و گفت: پيداش کردم! اينجا کلي سنگ و شاخه افتاده جلو مسير آب! فيلو جلو رفت و گفت: پس وقت رادار خرطوميه! بعد با خرطومش سنگ‌ها رو هپ! بلند کرد. کرگي غرغرو گفت: بذار منم يه تنه بزنم! بعد با شاخش شاخه‌ها رو کنار زد، اما يکي از شاخه‌ها برگشت خورد تو سر خودش. آييي! يعني چي اين شاخه‌ها؟ ادب ندارن؟ باز همه خنديدند. هيپو هم با پاهاي پهنش گل‌ها رو صاف کرد و گفت: حالا آب ديگه ليز مي‌خوره و مياد پايين! شيرشاه با صداي محکم اما مهربون گفت: آماده باشين الان مي‌ريزه و بعد…صداي شرشر بلند شد و آب با خنده برگشت. چشمه دوباره برق زد. پرنده‌ها آواز خوندند و دشت زنده شد.

شيرشاه گفت: ديدين؟ هرکدوممون با يه کاري که بلده کمک کرد. فيلو گفت: ما با هم هميشه قوي‌تريم. کرگي که هنوز اخمو بود اما لبخند مي‌زد، گفت: البته من بدون اون شاخه بي‌ادب بهتر بودم! هيپو گفت: حالا مي‌تونم دوباره شنا کنم؟ قول ميدم اين بار کسي رو گلي نکنم.

خورشيد آروم پشت تپه‌ها خوابيد و چشمه خندون زير نور طلايي برق مي‌زد. پنج دوست کنار هم ايستاده بودند. شيرشاه گفت: خب… ماموريت امروز تموم شد. فيلو خرطومش رو تکون داد و گفت: ولي يه چيزي کمه راه راهي چشمک زد و گفت: آره! جاي يه دوست جديد خاليه! کرگي با صداي کلفت گفت: کسي که بخنده، قصه بسازه و از خرابکاري‌هاي هيپو هم ناراحت نشه. هيپو پچ‌ پچ کرد و آروم گفت:  باهام تو گل بپره. قول ميدم فقط يه کم گليش کنم. همه با هم گفتند: ما منتظر يه قهرمان کوچولو هستيم…

بله شما کوچولوی دلانالندی:
فکر مي‌کني اگر الان پيششون باشي، اولين ماجراجويي‌اي که با هم شروع مي‌کنين چيه؟ شايد نجات يه بچه‌حيون… شايد ساختن قلعه جنگلي… شايد يه جشن کنار چشمه…دوست‌هات آماده‌ان. فقط منتظرن بياي و قصه بعدي رو شروع کني. بيا ببينشون در سرزمین دلانالند!