فیگور کشتی وان پیس مجموعه ۸ عددی

هشت ناوگان قهرمان خورشید در آسمان گرند لاین مثل یک پرتقال طلایی می‌درخشید. روی عرشه‌‌ی کشتی تاوزند سانی، لوفی، با آن کلاه حصیری معروفش، با بی‌خیالی تمام روی سر مجسمه‌ی شیر کشتی نشسته بود و داشت با صدای بلند آواز می‌خوند. ناگهان نامی، نقشه‌خوانِ باهوش گروه، فریاد زد: لوفی! دست از آواز خواندن بردار! عقربه‌ی قطب‌نمای جادویی ما داره به سمت جزیره‌ی “آبنبات پرنده” می‌چرخه. شنیدم اونجا گنجی پنهان شده که صاحبش رو به شادترین آدم دنیا تبدیل می‌کنه. لوفی که شکمش از گرسنگی غار و غور می‌کرد، چشماش درخشید و گفت: گنج؟ حتماً توش کلی گوشت خوشمزه است! بادبان‌ها رو بکشید! من باید اون گنج رو پیدا کنم تا ثابت کنم لایق پادشاه دزدان دریایی شدن هستم! زورو در حالی که داشت شمشیرهاش رو تیز می‌کرد، با اخم بامزه‌ای گفت: من که حاضرم، فقط امیدوارم دوباره مثل دفعه‌ی پیش راه رو گم نکنیم. سانجی هم در حالی که یک دیس پر از خوراکی‌های خوشمزه برای نامی و روبین می‌برد، فریاد زد: نگران نباشید، تا وقتی دست‌پخت من هست، انرژی ما تمام نمیشن. اما ناگهان، آسمان کبود و تاریک شد، نامی با نگرانی فریاد زد: لوفی! زود باش! یه طوفان بزرگ در راه. موج‌ها دارن از ساختمان هم بلندتر میشن. در یه چشم‌بهم‌زدن، دریا شروع به غرش کرد. موج‌های غول‌آسا به بدنه‌ی کشتی‌ها می‌خوردند و می‌خواستن اونا رو از هم جدا کنن. یوسوپ که از ترس پاهاش می‌لرزید، فریاد زد: ای وای! الان که هر کدوممون به یه طرف اقیانوس پرت میشیم. چوپر هم با چشم‌های گرد شده دنبال پناهگاه می‌گشت. لوفی که دید کشتی‌های دوستاش دارن در میون موج‌ها از هم دور می‌شن، لبخندی زد و گفت: هیچ‌کس از گروه من جدا نمیشه و پاهاش رو به عرشه چسبوند و فریاد زد: گوموووو گوموووو نووووو… اختاپوس! در یه لحظه، دست‌های لوفی مثل دو رشته‌ی لاستیکی کش اومدند؛ یه دستش رو به کشتی زورو گرفت و دست دیگش رو به کشتی نامی و فرانکی. اون تمام هشت کشتی رو در میان طوفان به هم چسبوند. موج‌ها هر چقدر تلاش می‌کردند، نمی‌تونستند این زنجیره‌ی رفاقت رو پاره کنه. سانجی در میان تکان‌های شدید کشتی فریاد زد: لوفی، محکم نگه دار! ما داریم از دل طوفان رد می‌شویم و روبین با آرامش همیشگیش گفت: نگران نباشید، تا وقتی لوفی ما رو این‌طوری به هم وصل کرده، جاتون امن . بالاخره، خورشید از پشت ابرها بیرون اومد و اونا صحیح و سالم به ساحل جزیره‌ی آبنبات پرنده رسیدند. صخره‌ی گنج درست مقابلشون بود. لوفی که هنوز کمی از کش اومدن خسته بود، اما با همون شیطنت همیشگیش، دستش رو دوباره پرتاب کرد: گوموووو گوموووو نووووو… پیستووووول! دست لوفی مثل یه کش لاستیکی غول‌پیکر، متـرها و متـرها کش اومد، از صخره بالا رفت و درست مثل یه قلاب، صندوقچه‌ ی گنج رو بغل کرد و با یه «ژووووت» سریع برگشت! وقتی در صندوق باز شد، خبری از طلا نبود. داخل صندوق یه آینه‌ی بزرگ بود که روش نوشته شده بود: بزرگترین گنج، دوستانی هستند که در طوفان کنار هم می‌مانند. لوفی خنده‌ای بلند کرد و گفت: دیدید گفتم؟ من خوش‌شانس‌ترین آدم دنیا هستم چون شما رو دارم! اون می‌دونست که برای مراقبت از این دوستای شجاع، باید قوی‌ترین پادشاه دریاها باشه. ناخدای شجاع دلانالند: دیدی؟ حتی بزرگترین طوفان‌های «گرند لاین» هم حریف اتحاد این هشت کشتی نشدند. این کشتی‌ها ، حالا با تمام خاطرات طوفانیشون به دلانالند اومدن تا روی میز شما، یک ناوگان شکست‌ناپذیر بسازند. وقتی این کشتی‌ها کنار هم چیده شوند، یعنی طوفان تمام شده و وقت جشن گرفتن پیروزی است.