فیگور مدل انیمه دراگون‌ بال طرح سان گوکو و دوستان مجموعه 7 عددی Dragon ball Z

گوکو و دوستان

یه روز آفتابی، گوکو روی ابر زردش به گوهان کوچولو یاد می‌داد چطور بپره. آروم باش، گوهان جان، من پیشتم. گوهان هم با ذوق پرید، اما به شکم باباش خورد و هر دو خندیدند. همون موقع آسمون لرزید و یه سفینه بنفش از میون ابرها پایین اومد. درِ سفینه باز شد و یه هیولای گرد با دم بنفش بیرون پرید و با صدای بلند گفت: من هیولای بادخورم! ابرا رو می‌خورم و همه‌جا رو به‌ هم می‌ریزم. کریلین خندید و گفت: این که چیزی نیست، من می‌گیرمش! اما همین که جلو رفت، هیولا یه سوت بلند کشید و باد شدیدی اومد. کریلین دور خودش چرخید و با یه «بووم» افتاد روی ابر. یامچا گفت: حالا نوبت منه. اونم جلو رفت، ولی هیولا دوباره سوت زد و این بار یامچا هم به هوا رفت و با صورت روی ابر پایین اومد. پوآر که بالای سرش پرواز می‌کرد، خندید و گفت: این هیولا خیلی بازیگوش. اما ناگهان اوضاع جدی شد. هیولای بادخور یه نفس عمیق کشید و ابرهای رنگی کم‌کم شروع کردند به ناپدید شدن. بولما با نگرانی گفت: اوه نه! ابرا رو واقعاً داره می‌خوره. گوهان کوچولو ترسید و پشت گوکو قایم شد و گفت: بابا، من ابرا رو می‌خوام…
گوکو این بار با دقت به هیولا نگاه کرد و گفت: دیگه وقت کمک کردنه. باید با هم جلوش رو بگیریم. استاد روشی عصاش رو روی ابر زد و گفت: درسته! اگه یکی‌ یکی بریم، سخت میشه. ولی اگه همه با هم کمک کنیم، می‌تونیم. بولما فوری دستگاش رو روشن کرد، چند دکمه رو فشار داد و گفت: پیداش کردم! پشت این هیولا یه دکمه انرژیه. اگه حواسش پرت بشه، می‌تونیم اون دکمه رو فشار بدیم و بادش رو متوقف کنیم.

همه دور هم جمع شدند. بولما گفت: یامچا و پوآر حواسش رو پرت می‌کنن، کریلین از پایین نور می‌ندازه، چی‌چی صداش می‌زنه و گوکو از پشت می‌پره تا دکمه رو فشار بده. گوهان هم با ذوق گفت: منم کمک می‌کنم! نقشه شروع شد. یامچا جلو رفت و هیولا رو سرگرم کرد. پوآر خودش رو به یه شکل بامزه دراورد. کریلین نور تندی به طرف هیولا گرفت. چی‌چی با صدای بلند گفت: هی! اینجا رو نگاه کن! هیولا گیج شد و دیگه نفهمید به کدوم طرف نگاه کنه. گوکو خم شد و به گوهان گفت: حالا وقت کمک توئه. گوهان دست کوچولوش رو روی بازوی پدرش گذاشت و گفت: بابا، منم باهاتم. گوکو لبخند زد، از روی ابر پرید، پشت هیولا رفت و با یه حرکت دکمه طلایی پشت اون رو فشار داد. هیولای بادخور تکونی خورد، بادهاش آروم شدن و ابرای رنگی یکی‌ یکی به آسمون برگشتن. هیولا آروم گفت: ببخشید من فقط می‌خواستم بازی کنم. نمی‌دونستم شما رو می‌ترسونم. بولما نفس راحتی کشید. کریلین خندید. یامچا از روی ابر بلند شد و لباسش رو تکوند. همه خوشحال شدند.گوهان هم با شادی گفت: ما همه با هم تونستیم.
گوکو دستش رو روی سر گوهان گذاشت و گفت: آفرین پسرم. وقتی همه با هم کمک می‌کنن، کارا بهتر میشه و دنیا قشنگتر.

بعد همه روی ابرهای رنگی نشستن، آسمون دوباره روشن شد و خنده‌ی اونا همه‌جا پیچید.

حالا نوبت شماست کوچولوی مهربون دلانالند: چشمات رو ببند و ببین چطور کنار گوکو و گوهان روی ابرهای رنگی می‌خندی، چون شما هم با دست‌های کوچولوت می‌تونی در دلانالند قهرمان مهربونی و شادی باشی!