ست اسباب بازی لوازم پزشکی چمدانی 33 قطعه

مطب چمدونی دکتر خرسی

صبح یه روز آفتابی، سنجاب کوچولو با عجله از بین درخت‌ها دوید و خودش رو به خونه‌ی دکتر خرسی رسوند. تا دکتر خرسی در رو باز کرد، سنجاب با نفس‌ نفس گفت: دکتر خرسی! زود بیا! بعد از بارون دیشب، چند تا از دوستامون زخمی شدن! دکتر خرسی لبخند زد و گفت: نگران نباش، همین الان راه می‌افتیم. بعد در چمدون آبی‌رنگش رو باز کرد و یکی‌ یکی گوشی پزشکی، دماسنج، سرنگ، چکش معاینه، ابزار دندون‌پزشکی، پنس، قیچی و بقیه وسایلش رو سر جاشون گذاشت. سنجاب با تعجب گفت: وای! این همه وسیله داخل این چمدون جا شده؟! بعد خواست چمدون رو بلند کنه، اما یه دفعه گفت: اوه اوه… این که خیلی سنگینه! دکتر خرسی خندید و گفت: کی گفته باید بلندش کنیم؟ و دسته‌ی چمدون رو بالا کشید و آروم هلش داد. چمدون روی چرخ‌های کوچولوش راه افتاد و به سمت جنگل حرکت کرد. سنجاب با ذوق دوید کنارش و گفت: وای! انگار خود چمدونم عجله داره برسه پیش مریضا! دکتر خرسی خندید و گفت: پس بهتره ما هم ازش عقب نمونیم!

اولین مریض، خارپشت کوچولو بود که کنار یه سنگ نشسته بود و مدام می‌گفت: آخ آخ آخ… پام درد می‌کنه! دکتر خرسی چمدونش رو باز کرد و با چند حرکت، چمدون تبدیل به یه مطب کوچولوی مرتب شد. خارپشت با تعجب گفت: وای! مطبت همین چمدونه؟! دکتر خرسی گفت: آره، هر جا مریض باشه، مطب منم همونجاست. بعد با پنس، خار کوچیکی رو که لای پنجه‌ی خارپشت گیر کرده بود، بیرون آورد. خارپشت چشم‌هاش رو محکم بست و گفت: آخ… آخ… تموم شد؟ دکتر خرسی خندید و گفت: تموم شد! خارپشت چشم‌هاش رو باز کرد و گفت: همین؟! من هنوز آماده‌ی درد کشیدن نشده بودم! سنجاب زد زیر خنده و گفت: فکر کنم ترست از خارت بزرگ‌تر بود!

چند دقیقه بعد، خرگوش کوچولو از دور داد زد: دکتر خرسی! فکر کنم قلبم تند تند می‌زنه! دکتر خرسی گوشی پزشکی رو روی سینه‌ی خرگوش گذاشت و چند لحظه گوش داد. خرگوش با کنجکاوی پرسید: چی شنیدی؟ دکتر خرسی لبخند زد و گفت: یه شکم گرسنه که داره میگه… هویج… هویج… هویج… خرگوش زد زیر خنده و گفت: ای وای! راست میگی، از صبح چیزی نخوردم! همون موقع تمساح از کنار رودخونه صدا زد: دکتر خرسی! دندونم درد می‌کنه. دکتر خرسی دوباره چمدونش رو باز کرد، ابزار دندون‌پزشکی رو برداشت و گفت: دهنت رو باز کن. تمساح فوری دو قدم عقب رفت و گفت: فقط آمپول نه! همه خندیدن. دکتر خرسی گفت: کی گفته آمپول؟ فقط می‌خوام دندونت رو نگاه کنم. تمساح آروم دهنش رو باز کرد. دکتر خرسی یه نگاهی انداخت و گفت: اِ… یه تیکه برگ بین دندونات گیر کرده! برگ رو بیرون آورد و تمساح با خوشحالی گفت: پس این همه درد، تقصیر یه برگ کوچولو بود؟!

تا غروب، دکتر خرسی از این خونه به اون خونه رفت. هر بار چمدونش رو باز می‌کرد، مطب کوچولوش آماده می‌شد و یکی از دوستاش با لبخند و حال بهتر به خونه برمی‌گشت. آخر روز، همه‌ی حیوون‌های جنگل دور هم جمع شدن و سنجاب گفت: دکتر خرسی! ما یه هدیه برات درست کردیم. همه با هم یه تابلوی چوبی قشنگ کنار جنگل نصب کردن. روی تابلو با خط درشت نوشته شده بود: مطب سیار دکتر خرسی؛ همیشه آماده‌ی کمک! خارپشت گفت: یه چیزی کم داره! بعد یه قلم برداشت و پایین تابلو نوشت: این مطب و وسایلش از دلانالند تهیه شده! سنجاب با لبخند گفت: پس هر وقت اسم دلانالند رو ببینیم، یاد دکتر خرسی و مهربونی‌هاش می‌افتیم. دکتر خرسی با خوشحالی به تابلو نگاه کرد، در چمدونش رو بست، دسته‌ش رو گرفت و آروم روی چرخ‌هاش هلش داد.