بوکس هوشمند موزیکال دیواری 5 خانه کد 3610

رکورد بوکس آراد

یه روز عصر وقتی آراد از مدرسه برگشت و هنوز کیفش رو زمین نذاشته بود که دوستش امیر زنگ زد: آراد! آماده‌ای؟ امروز یه مسابقه داریم! آراد با تعجب گفت: مسابقه؟ من که هنوز ناهار نخوردم! امیر خندید و گفت: این یکی شکمی نیست، مشتیه! آراد سریع آماده شد و همراه امیر راه افتادند سمت باشگاه دلانالند؛ یه دستگاه بوکس موزیکال روی دیوار نصب شده بود. شش قسمت رنگی روی دستگاه آماده بودند و هر چند لحظه یکی از اونا روشن می‌شد. بالای دستگاه هم یک عدد دیده می‌شد: صفر.

آراد دستکش‌های بوکسش رو پوشید و گفت: خب، رکورد قبلی چند بوده؟ امیر شونه‌هاشو بالا انداخت و گفت: نمی‌دونم، ولی هرکی زده، عددش خیلی بالاست. آراد با اعتماد به‌ نفس گفت: پس فقط باید محکم‌تر بزنم! هنوز حرفش تموم نشده بود که چراغ اول روشن شد. «تق!» آراد زد. چراغ دوم روشن شد. «تق!» بعد سومی «تق!» آراد با هیجان جلو رفت و پشت سر هم ضربه زد. امیر گفت: آراد! آروم‌تر! آراد جواب داد: آروم؟ من اومدم رکورد بزنم! اما همین که خواست سریع‌تر بشه، چراغ بعدی رو اشتباه زد. دستگاه یه صدای کوتاه داد و امتیازش همون‌جا موند. آراد به صفحه نگاه کرد و گفت: چی شد؟! امیر خندید و گفت: فکر کنم دستگاه هم فهمید زیادی عجله کردی! آراد یه کم اخم کرد، ولی زود خندید و گفت: باشه… این بار حواسم جمعه. موسیقی دوباره شروع شد. این بار آراد به جای اینکه فقط به سرعت فکر کنه، چشم‌هاش رو دنبال نورها برد. چراغ سمت راست روشن شد، بعد پایین و بعد سمت چپ! آراد یکی‌ یکی ضربه زد: «تق! تق! تق!» عدد روی صفحه بالاتر رفت. امیر با هیجان می‌شمرد: ده! یازده! دوازده! موسیقی تندتر شد و چراغ‌ها هم سریع‌تر عوض شدند. آراد یه لحظه جا موند و گفت: وای! این یکی دیگه از کجا اومد؟

دوباره از اول شروع کردند. این بار آراد یاد گرفته بود که فقط زور بازو به دردش نمی‌خوره؛ باید حواسش جمع باشه، چراغ‌ها رو درست ببینه و دستش رو به موقع حرکت بده. هرچی بیشتر تمرین کرد، ضربه‌هاش دقیق‌تر شد. یه بار رکورد خودش رو شکست، دوباره امتحان کرد و چند ضربه بیشتر زد. بعد نفس‌ نفس‌زنان عقب رفت و به عدد روی نمایشگر نگاه کرد. «سی و هفت!» امیر دست‌هاشو بالا برد و گفت: رکورد جدید! آراد با خوشحالی گفت: دیدی؟ این بار عجله نکردم. امیر گفت: آره، فقط یه مشکل داریم و به صفحه اشاره کرد و گفت: هنوز یه نفر از تو بیشتر زده. آراد دستکش‌هاشو دوباره پوشید و گفت:اگه رکوردش رو بزنم، فردا اسمم رو می‌ذارم در دفتر رکوردهای دلانالند! امیر گفت: فقط اول رکورد رو بزن، قهرمان!

موسیقی دوباره شروع شد. چراغ‌ها یکی‌ یکی روشن شدن و آراد این بار با دقت بیشتری دنبالشون کرد. «تق! تق! تق!» عدد بالاتر رفت. آراد یه نفس عمیق کشید، آخرین چراغ روشن شد و با یه ضربه درست، عدد روی نمایشگر ایستاد. امیر چند لحظه ساکت موند و بعد داد زد: آراد! بردی! آراد با چشم‌های گرد به صفحه نگاه کرد. رکورد قبلی شکسته شده بود و اسم آراد وارد دفتر رکوردهای دلانالند شد!