اکشن فیگور ساکروی طرح لیونل مسی بارسلونا

پرواز لئو

شب فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۹ در استادیوم المپیکو رم بود. هوادارهای بارسلونا با پرچم‌های آبی‌اناری غوغا می‌کردن. لئو با شماره‌ی ۳۰ کنار توپ ایستاد. توپ با نگرانی پرسید: لئو! مدافع‌های منچستر خیلیییی قدبلندن! تو کوتاه‌تر از همه‌ای اصلاً چطوری می‌خوای به اون توپای هوایی برسی؟ لئو خندید و گفت: قد مهم نیست دلم می‌خواد پرواز کنم. بازی شروع شد. توپ زیر پای لئو قل خورد و بلافاصله یک دریبل ریز، بعد یه چرخش سریع و از کنار کریک رد شد. توپ هیجان‌زده گفت: وووویییی! من گیج شدم، اون بیچاره‌ها چطوری می‌خوان جلوی تو رو بگیرن؟! لئو با یه حرکت بدن ساده، مدافع بعدی رو جا گذاشت. توپ با خنده داد زد: یکی یکی دارن جا می‌مونن! وایسا صبر کن منم سرگیجه گرفتم! چند دقیقه بعد، ژاوی سانتر بلندی فرستاد. توپ اوج گرفت، پرواز کرد و با ترس گفت: لئو! من خیلییی بلندم، تو نمی‌رسی وای وای، فردیناند و ویدیچ اینجان! اما لئو شماره‌ی ۳۰ با جهشی ناگهانی بلند شد. انگار بال درآورده باشه، از بین غول‌های یونایتد پرید بالا. توپ با تعجب فریاد زد: نههههه! داری میرسی… داری می‌رسییی!

سر لئو محکم خورد به توپ. بومب! توپ چسبید به تور دروازه. تور لرزید، استادیوم منفجر شد. توپ خوشحال فریاد زد: باورم نمیشه! تو کوتاه بودی، ولی از همه بلندتر پریدی! لئو با لبخند آروم جواب داد:
دیدی توپ؟ دل بزرگ‌تر از هر قد و قامته.

بچه‌های عزیزم! اندازه و ظاهر مهم نیست؛ وقتی دلتون پر از امید باشه، می‌تونین بالاتر از همه بپرید.