اکشن فیگور لوادونسکی بارسلونا برند ساکروی

ضربه‌ی سر طلایی لوا

ورزشگاه نیوکمپ پر از پرچم‌های آبی و قرمز بود. بازی بارسلونا و سویا نزدیک به پایان بود و همه منتظر یک گل بودن. پدری توپ رو به کناره برد و با خنده گفت: لوا! آماده‌ای؟ توپ رو می‌فرستم بالا! مدافع سویا با صدای بلند گفت: این توپ مال منه! ولی لوا فقط لبخند زد و قدم‌هاشو شمرد. سانتر پدری بالا رفت. همه پریدن، اما لوا از همه بالاتر پرواز کرد. صدای تماشاگرا پیچید: وای! نگاه کن، مثل عقاب بال زد! او با سر توپ رو محکم کوبید. بوووم! توپ مستقیم رفت ته دروازه. دروازه‌بان روی زمین نشست و زیر لب گفت: این مرد توپ رو بو می‌کشه! استادیوم ترکید: لوا! لوا! هم‌تیمی‌ها دورش جمع شدن. گاوی خندید و گفت: تو واقعاً شکارچی لحظه‌هایی، لوا! و او آرام جواب داد: گل فقط شوت نیست؛ صبر، جای درست و یک ضربه‌ی سر کافیه.

این قصه یاد بچه‌ها میده: اگه صبور باشی و جای درست بایستی، حتی یک فرصت کوچیک می‌تونه بزرگ‌ترین شادی رو برات بیاره.