اکشن فیگور رونالدو ساکروی طرح رونالدو منچستر همراه جام

بازگشت CR7

ورزشگاه اولدترافورد مثل یه آتشفشان بود. پرچم‌های قرمز همه‌جا تکون می‌خورد و تماشاگرها یکصدا فریاد می‌زدن: CR7! CR7! اون روز خاص بود؛ چون رونالدو بعد از سال‌ها به تیم قدیمیش، منچستریونایتد، برگشته بود. حریف هم تیم سرسخت نیوکاسل بود. همه‌ی چشم‌ها به شماره‌ی ۷ دوخته شده بود. بازی شروع شد. توپ به رونالدو رسید. یه مدافع جلو اومد و گفت: این‌بار دیگه مثل قبل نمی‌تونی بدرخشی! رونالدو لبخند زد و جواب داد: وقتی ایمان و تمرین داشته باشی، همیشه می‌تونی. پاهاشو محکم به زمین کوبید و با سرعت جلو رفت. توپ رو کنترل کرد و با یه شوت تند و محکم دروازه‌ی نیوکاسل رو باز کرد. ورزشگاه منفجر شد: گللللل! CR7 برگشته! اما این تازه شروع ماجرا بود. نیمه دوم، توپ دوباره جلوی پاش افتاد. دروازه‌بان نیوکاسل فریاد زد: این‌بار دیگه نمی‌ذارم گل بزنی! رونالدو گفت: هیچ‌وقت دوتا فرصت رو از دست نمیدم. با آرامش توپ رو جلو برد، با یه نگاه سریع سمت مخالف شوت زد و گل دوم هم وارد دروازه شد. تماشاگرها گریه و خنده‌شون قاطی شده بود. یکی فریاد زد: این همون CR7 قدیمیه، همیشه آماده و قهرمان! بازی با دبل رونالدو تموم شد. اون ایستاد، دست‌هاشو باز کرد و گفت: بچه‌ها! یادتون باشه، مهم نیست چند بار شروع می‌کنید… مهم اینه که هر بار قوی‌تر از قبل برگردید.

و صدای استادیوم پر شد از شعاری که همه رو به وجد آورد: بچه‌های ایران! مثل CR7 هرگز ناامید نشید، چون قهرمان بودن یعنی دوباره و دوباره بلند شدن.