اسباب‌بازی سگ‌های نگهبان با برج ست 9 عددی کد 8023

مأموریت برفی سگ‌های نگهبان

یه روز سرد و برفی، در برج مراقبت تیم نجات سگ‌های نگهبان همه‌چیز ساکت بود. بیرون، برف مثل پرهای سفید از آسمون می‌ریخت و زمین رو کاملاً سفید کرده بود. اسکای، رابل، زوما و راکی روی برج بودن و داشتن از بالا منظره‌ی برفی رو تماشا می‌کردن. اسکای دم پنجره ایستاده بود و گفت: وای چه برف خوشگلی! کاش یه ماموریت پروازی برفی داشته باشیم، دلم پرواز می‌خواد. همین موقع، آژیر برج مراقبت به صدا دراومد. چراغ‌ها چشمک زد و صدای هشدار بلند شد.

اسکای گفت: اوه اوه! به نظر میاد یه ماموریت واقعی داریم! همه دویدن طرف صفحه‌نمایش بزرگ برج. روی صفحه، تصویر یه خرس قطبی بزرگ نگرون ظاهر شد. مامان خرسی با صدای لرزون گفت: سلام سگ‌های مهربون من… من خیلی نگرانم. بچه‌ خرسم، «نُنی»، رفته بود نزدیک کوه‌های یخی بازی کنه الان داخل یه غار یخی گیر کرده و من نمی‌تونم بهش برسم. راه‌ها لیزه و خطرناکه!

اسکای با مهربونی گفت: نگران نباش مامان خرسی، ما اینجاییم تا کمک کنیم. رابل زیر لب گفت: اوه… ماموریت در برف ای وای، چکمه‌های من ضدبرف هستن؟ زوما خندید: نترس، اگه سر خوردی، من یه فیلم خنده‌دار ازت می‌گیرم! رابل: من یه سگ جدی کاربلدم! فقط یه کوچولو می‌ترسم سر بخورم همین. راکی گفت: باشه بچه‌ها، بیاید یه نقشه‌ی درست و حسابی بکشیم. اینجا برفیه، خطرناکه، نباید الکی کار کنیم.
روی صفحه، نقشه‌ی منطقه برفی و کوه‌های یخی ظاهر شد. یه نقطه قرمز، جایی رو که نُنی گیر افتاده بود، نشون می‌داد. راکی گفت: ببینید، اینجا کوه‌های یخی هستن. احتمال داره زمین لیز باشه، بعضی جاها هم شکاف یخی وجود داشته باشه. اسکای گفت: من با جت زردم بالا میرم، از هوا مسیر امن رو پیدا می‌کنم. زوما: من هم با جت نارنجیم یه کم نزدیک‌تر میشم تا اگه جایی آب یا شکاف هست، ببینم. رابل: من و راکی با اسکیت‌بردها از پایین می‌ریم، ولی یواش یواش، حواس‌جمع. راکی: و من یه طناب، یه چراغ‌قوه و چند وسیله‌ی ساده می‌برم که اگه لازم شد، یه پل کوچیک یا چیزی درست کنیم. همه با هم گفتن: تیم نجات آماده‌ست!
رابل و راکی هر کدوم روی یه اسکیت‌برد مخصوص برفی سوار شدن. اسکای و زوما هم جت‌ها رو روشن کردن. جت‌ها به هوا بلند شدن و دو تا خط روشن روی آسمون خاکستری کشیدن. رابل و راکی هم روی برف‌ها سر خوردن و حرکت کردن. رابل تو راه چند بار نزدیک بود بیفته: ای وای… یه کم آروم‌تر! راکی خندید: نترس رابل، فقط زانوهات رو کمی خم کن، تعادل رو حفظ کن. رابل: خب باشه من یه سگ ساختمونی‌ام، نه اسکیت‌بازِ حرفه‌ای! ولی برای نجات نُنی هر کاری می‌کنم. یه دفعه اسکای از بالا صدا زد: بچه‌ها! من یه غار یخی بزرگ می‌بینم، یه ردپای کوچولو هم جلوی غاره. احتمالا نُنی اونجاست. زوما: من هم از کنار رودخونه‌ی یخ‌زده رد شدم، فعلا امنه، ولی باید سریع باشیم که هوا تاریک نشه. رابل و راکی از پایین نزدیک غار شدن. در غار لیز و سُر بود.
از داخل غار صدای یه بچه‌خرس کوچولو می‌اومد: سلاااام… من اینجام… کسی هست؟ من گم شدم… مامانم کجاست؟ رابل با لبخند گفت: نُنی، نترس، ما اومدیم کمکت. نُنی با تعجب: واااو… سگ‌های نگهبان! راکی گفت: بله کوچولو، ما اینجاییم. اما باید آروم باشی، تکون زیاد نخوری، اینجا یخ‌ها حسّاسن. اسکای با جتش پایین‌تر اومد و جلوی غار ایستاد. زوما هم نزدیک شد و گفت: من زیر پله یخی مراقب می‌ایستم، اگه چیزی سر خورد، حواسم هست. راکی گفت: من با این طناب یه مسیر امن درست می‌کنم. اسکای، تو از بالا طناب رو نگه دار. رابل، تو با احتیاط نزدیک غار میشی، نُنی طناب رو می‌گیره، ما آروم‌ آروم می‌کشیمش بیرون.
نُنی از داخل غار گفت: من یه کوچولو می‌ترسم… اینجا سرده، تاریکه. اسکای مهربون گفت: نُنی، نفس عمیق بکش، به صدای ما گوش بده. ما تنهات نمی‌ذاریم. طناب از بالا آویزون شد. راکی داد زد: نُنی، طناب رو محکم بگیر، مثل وقتی مامانت دستت رو می‌گیره. نُنی گفت: باشه… گرفتم! رابل: آفرین قهرمان کوچولو! حالا آروم‌ آروم بیا سمت نور. بالاخره، نُنی از غار بیرون اومد و روی برف نرم، جلوی رابل و راکی نشست. نُنی با چشم‌های درشت و براق گفت: وااای، نجاتم دادید! رابل با خنده: حالا یه بغل برفی بده ببینم! نُنی خندید و گفت: ولی من سردم میشه! نُنی رو کرد به مامان خرسی و گفت: مامان! ببین، من دوستای جدید پیدا کردم؛ اسکای، رابل، زوما و راکی! مامان خرسی نفس عمیقی کشید و گفت: ممنونم سگ‌های مهربون… اگه شما نبودید، نمی‌دونستم چطور بچه‌م رو نجات بدم! زوما خندید و گفت: تیم نجات همیشه آماده ست. راکی جدی شد و به نُنی گفت: اما یه چیز خیلی مهم هست که باید یادت بمونه، کوچولو. این کوه‌های یخی خیلی خطرناکن. تو اینجا رو خوب نمی‌شناسی. وقتی تنهایی یا بدون اجازه‌ی مامانت میای، ممکنه گیر بیفتی، اتفاق بدی بیفته پس این دفعه قبل از ترک کردن خونه به مامان خرسی اطلاع بده!

نُنی سرش رو پایین انداخت و گفت: ببخشید مامان… من فقط می‌خواستم یخ‌های براق رو از نزدیک ببینم… فکر نمی‌کردم خطرناک باشه. مأموریت تموم شده بود و سگ‌های نگهبان روی اسکیت‌بردها و جت‌ها برگشتن سمت برج مراقبت.
اگه شما هم دوست داری مثل اسکای و رفقاش قهرمان مهربون قصه‌ها باشی و در برف و برف‌بازی، جون دوستات رو نجات بدی و حواست به خطرها باشه، یه سر به دلانالند بزن و مجموعه نجات تیم پروازی سگ‌های نگهبان رو از نزدیک ببین. شاید ماموریت برفی بعدی، مال شما باشه!