ایرهاکی air hockey

فینال بزرگ ایرهاکی در سالن دلانالند!

امروز سالن مسابقات دلانالند حسابی شلوغ بود. همه برای تماشای فینال بزرگ ایرهاکی جمع شده بودن. روی تابلو اسم دو فینالیست دیده می‌شد: آرش، قهرمان مسابقات سال قبل، و سام، رقیبی که امسال همه رو غافلگیر کرده بود. گزارشگر با صدای بلند اعلام کرد: خانم‌ها و آقایان! به فینال بزرگ دلانالند خوش اومدین! امروز قراره بفهمیم قهرمان واقعی کیه! آرش با لبخند رو به سام کرد و گفت: امیدوارم برای گرفتن مدال نقره آماده باشی! سام خندید و جواب داد: تو فعلاً بذار مسابقه شروع بشه، بعد برای مدالت تصمیم می‌گیریم! سوت شروع مسابقه به صدا دراومد. آرش دسته‌ی قرمز رو محکم گرفت و با یه ضربه، توپ رو به سمت دروازه‌ی سام فرستاد. گلللل! یه امتیاز برای آرش! تماشاگرا دست زدن و آرش با افتخار برای جمعیت دست تکون داد. گزارشگر گفت: آرش طبق معمول شروع طوفانی‌ای داشته! سام باید یه فکری بکنه! سام چیزی نگفت. دسته‌اش رو آماده نگه داشت و چشم از توپ برنداشت. چند لحظه بعد، توپ با سرعت به سمت دروازه‌ی آرش رفت. آرش خودش رو آماده کرده بود، اما سام با یه ضربه‌ی دقیق، توپ رو وارد دروازه کرد!

گزارشگر فریاد زد: چه ضربه‌ای! سام بازی رو به تساوی کشوند! آرش با تعجب گفت: این یکی شانسی بود! سام جواب داد: پس امیدوارم شانسم برای دور بعدی هم باقی بمونه! تماشاگرا خندیدن.

آرش و سام با دسته‌ها توپ رو به این طرف و اون طرف می‌فرستادن؛ یکی حمله می‌کرد و اون یکی جلوی توپ رو می‌گرفت. هر دو چند بار امتیاز گرفتن و نتیجه مدام عوض میشد. حالا همه‌ی سالن ساکت شده بودن و چشم از مسابقه برنمی‌داشتن. گزارشگر اعلام کرد: فقط چند لحظه تا پایان مسابقه مونده! نتیجه پنج بر پنج! هر ضربه می‌تونه قهرمان رو مشخص کنه!

آرش توپ رو به سمت دروازه‌ی سام فرستاد. سام با دسته‌اش جلوی توپ رو گرفت و توپ برگشت. آرش دوباره ضربه زد، اما این بار توپ از کنارش رد شد و به دروازه‌ی خودش نزدیک شد! تماشاگرها یک‌صدا فریاد زدن: مواظب باش، آرش! آرش به‌موقع دسته‌اش رو حرکت داد و جلوی گل رو گرفت. بعد با یک ضربه‌ی سریع، توپ رو به سمت دروازه‌ی سام فرستاد. گلللل! شش بر پنج! آرش دوباره جلو افتاد! آرش از خوشحالی دست‌هاش رو بالا برد. اما درست وقتی خواست برای تماشاگرا دست تکون بده، صدای گزارشگر بلند شد: صبر کنید! مسابقه هنوز تموم نشده! سام فرصت آخر رو داره!

سام دسته‌اش رو محکم گرفت و آماده شد. آرش این بار دیگه جشن نگرفت و چشم از توپ برنداشت. سام ضربه زد؛ آرش جلوی توپ رو گرفت. توپ برگشت و سام دوباره حمله کرد! ضربه‌ی آخر زده شد… گوووول! سام بازی رو مساوی کرد! سالن از صدای تشویق منفجر شد! آرش با خنده گفت: دیگه حتی یه ثانیه هم نمیشه خیالم راحت باشه! سام جواب داد: به فینال خوش اومدی، قهرمان!

هر دو خندیدن و آماده‌ی دور نهایی شدن. این بار آرش قبل از شروع گفت: قول میدم تا سوت آخر حواسم رو جمع کنم. سام هم گفت: عالیه! چون منم قصد ندارم بذارم راحت برنده بشی! گزارشگر میکروفن رو بالا برد و فریاد زد: تماشاگران عزیز! قهرمان دلانالند هنوز مشخص نشده! آماده‌ی آخرین دور مسابقه باشید!

و دوباره همه‌ی چشم‌ها به توپ و دو بازیکنی دوخته شد که برای قهرمانی می‌جنگیدن…