قطار موزیکال و آموزشی هولا تویز آیتم HE9981

لوکو و شکل‌ها

یه روز صبح، لوکو کوچولو با چشم‌های برقی از خواب بیدار شد و گفت: روز بازیه! کی می‌خواد با من بیاد؟ روی بدن قرمز و براقش، چهار جای خالی رنگی بود: دایره‌ی آبی، مربع زرد، قلب قرمز و نیم‌دایره‌ی آبی روشن. لوکو گفت: باید هر شکل بره در جای خودش، تا من بتونم راه بیفتم! اول دایره‌ی آبی قل خورد و گفت: من می‌چرخم، قل‌قل‌قل! جای من کجاست؟ لوکو گفت: روی دیواره‌ام، نزدیک چرخ‌هام! دایره جا خورد و تق! افتاد داخل واگن. بعد مربع زرد اومد و گفت: من گوشه‌ دارم و محکمم! جای من ته صف. مربع هم پِلک! جا افتاد. قلب قرمز با ذوق گفت: من پر از عشق و مهربونیم! جای من کو لوکو؟ لوکو با خنده گفت: تو همون‌جا، کنار در صندوق عقب. قلب افتاد داخل و قطار گفت: پُف‌پُف! عالی شد! آخر از همه، نیم‌دایره‌ی آبی روشن اومد جلو و گفت: من نصف دایره‌ام، جای من سخت پیدا میشه! لوکو گفت: نگاه کن کنار سر من، همون‌جاست! نیم‌دایره هم تَق! جا خورد. همین‌ که آخرین شکل افتاد، تلفن سبز رنگ بالای لوکو زنگ زد! دینگ دینگ! الو! ایستگاه شادی؟ لوکو خندید: بله! آماده‌ام برای حرکت! دودکش صورتی روشن شد، موزیک پخش شد و چرخ‌ها به حرکت افتادن. لوکو با صدای شاد گفت: من حرکت می‌کنم، می‌درخشم و می‌خندم چون در دلانالند، هر بازی یعنی یاد گرفتن با شادی!