آشپزخانه کودک رو میزی آیتم 42T-4

آشپزخونه‌ی نقلی

در یک خانه‌ی درختی نقلی که ابرها از کنار پنجره‌اش سوت‌زنان رد می‌شدن، «آقا خرگوشه» و «خانم موشه» زندگی می‌کردن. امروز قرار بود ببری‌خان و آقا فیله بیان مهمونی، اما یه مشکل بزرگ وجود داشت! آقا خرگوشه به ساعت خرگوشی روی دیوار نگاه کرد و با دستپاچگی گفت: وای خانوم موشه! ساعت ۱۲:۳۰ شد! آقا فیله با اون خرطوم بزرگش داره میاد، ولی خونه‌ی ما کوچیکه و ممکن آقا فیله جا نشه! کجا غذا بپزیم؟
خانوم موشه خندید و گفت: نگران نباش! آشپزخونه‌ی ما جادوییه؛ کوچیکه ولی کارای بزرگ می‌کنه. بدو برو اون گاز رو روشن کن! آقا خرگوشه دکمه‌ی گاز رو چرخوند. یهو گاز با نور قرمز روشن شد و صدای «قُل‌قُل» از قابلمه بلند شد. یه دفعه… پیسسسسس! یه عالمه بخار سفید از قابلمه زد بیرون. در همین لحظه ببری‌خان وارد شد و تا بخار رو دید، پرید پشت مبل و داد زد: ای وای! خانم موشه! توی قابلمه‌تون اژدها قایم کردید؟ داره دود می‌کنه! خانوم موشه غش‌ غش خندید و گفت: نه ببری‌خان! این اژدها نیست، جادوی سوپ که داره می‌پزه. بیا جلو نترس، این دود اصلاً داغ نیست! ببری‌خان اومد جلو، دماغش رو برد لای بخارها و گفت: اوه! چه باحاله! انگار دماغم رفته لای ابرها. آقا فیله هم رسید و با احتیاط وارد شد و گفت: سلام! من خیلی تشنمه، اما خرطومم توی سینک شما جا میشه؟ خانوم موشه رفت پای سینک و دکمه رو فشار داد. شُرررر… شُرررر! آب خنک شروع کرد به ریختن. آقا فیله خرطومش رو برد زیر آب و گفت: وای! چه کیف میده! خانوم موشه، این سینک شما مثل یه وان حمام کوچولوئه! می‌تونم گوش‌هام رو هم بشورم؟ آقا خرگوشه پرید وسط و گفت: نخیر آقا فیله! گوش‌هات رو نشور که کل خونه رو آب برمی‌داره! بیا بشین که برات قهوه‌ی مخصوص درست کردم. آقا خرگوشه رفت سراغ دستگاه قهوه‌ساز. فش… فش… قهوه رو ریخت داخل فنجون‌های نقلی و کنارش دو تا شکلات گذاشت. ببری‌خان یه سر به همبرگر زد و گفت: بچه‌ها! ببینید! همبرگر من از دهن من بزرگتره! چطوری بخورمش؟ همه خندیدن. اون شب در اون آشپزخونه‌ی رومیزی و نقلی، بوی سوپ گرم و صدای خنده‌ی دوست‌ها پیچیده بود. آقا فیله در حالی که سعی می‌کرد روی صندلی کوچیکش جا بشه، گفت: می‌دونید بچه‌ها؟ مهم نیست آشپزخونه چقدر جا داشته باشه، مهم اینکه بوی غذا ازش بیاد، ظرف‌هاش تمیز باشه و کلی دوست خوب دور هم جمع بشن.
عزیز دلم، دیدی آقا خرگوشه و خانم موشه چقدر با سلیقه بودن؟ اونا به ما یاد دادن که اگر همه‌چیز رو مرتب نگه داریم و با لبخند آشپزی کنیم، حتی یه آشپزخانه‌ی رومیزی هم می‌تونه خوشمزه‌ترین جای دنیا بشه. نظم و دوستی، خوشمزه‌ترین ادویه‌ی غذاهاست!

حالا سرآشپز من! فکر می‌کنی بتونی مثل خانم موشه، دوستات رو دعوت کنی و با اون بخار جادویی و سینک پمپی، یه مهمونی بزرگ راه بندازی؟ ببری‌خان و آقا فیله منتظرن!