هواپیما سگ های نگهبان مدل ۲۱۳۴A

هواپیمای امداد

صبح، از برج مراقبت پیام رسید که بعد از باد خیلی قوی دیشب، شاخه‌های بزرگ روی مسیر جنگل افتاده و راه را بسته‌اند و یه روباه کوچولو اون طرف جنگل تنها مونده و منتظر کمکه! رایدر دستش رو روی کلاهش گذاشت و با جدیت گفت: بچه‌ها! مسیر خیلی دوره و اگه از راه خاکی بریم، دیر می‌رسیم پس اول با هواپیما تا نزدیک جنگل پرواز می‌کنیم و از اونجا ادامه راه رو از مسیر زمینی میریم. رُبی چراغ آبیش رو روشن کرد و با هیجان گفت: تبدیل هواپیما به هلیکوپتر… ۳…۲…۱… وُشــ! پره‌ها شروع کردند به چرخیدن، چراغ‌ها چشمک زدند و هواپیما آماده حرکت شد. سه قهرمان کوچک سریع داخل هواپیما نشستند. چیس خندید و گفت: من از بالا دنبال مسیر امن نگاه می‌کنم! چشم‌های تیزم دقیقاً برای همین کار ساخته شده! وقتی کنار جنگل فرود اومدن، آروم پیاده شدن و ادامه راه رو از زمین رفتند. چند قدم جلوتر، یک شاخه بزرگ راه را کاملاً بسته بود. رابل با شیطنت و خوشحالی گفت: آهان! این دقیقاً کار منه! من عاشق کنار زدن شاخه‌ها و سنگ‌هام! بیل زردش رو پایین آورد و با چند حرکت، مسیر رو باز کرد.
چیس دمش رو با خوشحالی تکون داد و گفت: راه باز شد! زودتر برویم! روباه منتظره! اونا رسیدن، روباه کوچولو رو آرام به جای امن بردن و بعد دوباره به سمت هواپیما برگشتند. شب، وقتی به پایگاه برگشتند، در عقب هواپیما باز شد، ماشین‌ها کنار هم پارک شدند و همه خسته اما خوشحال بودند. همون موقع  رایدر آروم گفت: امروز فهمیدیم وقتی هرکسی کار خودش رو درست انجام بده، کمک کردن خیلی راحت‌تر و قشنگ‌تر میشه.

دلانالند جاییی که ما با همین کارهای قشنگ، بزرگ‌تر و قوی‌تر شدن رو یاد می‌گیریم.