قطار مگنتی ریلی 38 قطعه کد Magnetic Track Levitation Train 655/33

ریل های چسبونکی و برق پا

روزی‌روزگاری، در شهرک قطارها یه مسابقه‌ی بزرگ راه افتاده بود. همه‌جا پر از بادکنک‌های رنگی و تابلوهای براق بود که نوشته بودن: کی می‌تونه عجیب‌ترین و پیچ‌ در‌ پیچ‌ترین ریل دنیا رو بسازه؟!

همه منتظر بودن ببینن برق‌پا چه ایده‌ای داره. برق‌پا یه قطار کوچولوی پرانرژی بود چرخ‌هاش اونقدر تند می‌رفت که بهش برق پا می‌گفتن.
شب قبل جلسه، برق‌پا در پارکینگ قطارها، روی ریل خوابش برده بود. چرخ‌هاش رو جمع کرده بود و زمزمه می‌کرد: اگه ریل‌ها صاف باشن، که خیلی معمولین، اگه پیچ‌ در‌ پیچ باشن، قطارها ممکنه از بالا بیفتن پایین، اگه پل‌دار باشن… وای نه، از اون بالا لیز می‌خورم! قطار بغلی‌اش، با صدای فس‌فس گفت: برق‌پا! وقتی مغزت خسته شد، بخواب! برق‌پا جواب داد: نمیشه فردا جلسه‌ست! من باید ریل خاص بسازم، نه هر ریلی! قطار باری خمیازه‌ای کشید و گفت: خاص بودن یعنی خودت باشی، نه کپی از بقیه! برق‌پا خندید و گفت: خودم باشم؟ مگه خودم ریل دارم؟ ههه! همون‌طور که داشت فکر می کرد، خوابش برد…
صبح زود، برق‌پا با سوت‌ قطار کناریش از خواب پرید و چرخ‌هاش رو چرب کرد و رفت سمت کارگاه. تا وارد شد، یه عالمه ریل‌های رنگی‌ رنگی کنار دیوار دید. بعضی قرمز، بعضی آبی، بعضی زرد، یکی هم راه‌ راه سبز و نارنجی! داشت از کنارشون رد میشد که یه چیزی کشیدش سمت ریل‌ها! برق‌پا گفت: هان؟ چرا انگار دارن صدام می‌زنن؟ ریل قرمز یه صدای بامزه درآورد: بیا ما رو بغل کن برق‌پا! ما آهنربایی‌ایم، چسبون چسبون! برق‌پا چشمکی زد و گفت: آهنربایی؟ یعنی من می‌تونم بهتون بچسبم؟ ریل آبی خندید و گفت: آره، اگه از ریل‌های بالا هم بری، ما ولت نمی‌کنیم! ریل زرد که از خوشحالی بالا و پایین می‌پرید گفت: ما عاشق بغل کردن قطارهای خوشگلیم! برق‌پا بلند گفت: فهمیییییدم! اون‌قدر بلند گفت که مهندسا و کارگرا از اتاق کناری دویدن بیرون! یکی گفت: چی چی رو فهمیدی برق‌پا؟ برق‌پا با هیجان چرخ‌هاش رو تکون داد و گفت: ما باید ریل بسازیم که پیچ‌ در‌ پیچ باشه، از روی پل‌های بره بالا و پایین و همه‌ش آهنربایی باشه تا هیچ قطاری نیفته! نه برق می‌خواد، نه سیم‌کشی! فقط چسبوندن به هم. مهندس از گوشه کارگاه گفت: یعنی قطارا می‌چسبن به ریل و از بالا نمی‌افتن؟ وای چه جذاب! یکی از مهندسا خندید و گفت: پیچ‌ در‌ پیچ، رنگی‌ رنگی، آهنربایی؟ این که مخصوص بچه‌های شهرکه!
برق‌پا سوت زد و گفت: و اسمش رو می‌ذاریم ریل چسبونکی. همه خندیدن و ریل‌ها هم با صدای بامزه شروع کردن به هم جسبیدن. ریل‌ها ساخته شدن، پیچ‌هایش مثل مار خوشحال دور هم می‌پیچیدن، از روی پل‌های رنگی رد می‌شدن و برق‌پا با چرخ‌های گردونش از روی همه‌شون رد میشد و می‌خندید. آهنرباهای رنگی هم محکم نگهش می‌داشتن تا حتی یه لحظه هم نلغزه و از مسیر خارج نشه!

اون روز، برق‌پا به همه یاد داد که:
از ساختن چیزهای جدید و نو نترسید! هر چیزی که در ذهنتون می‌چرخه رو با این ریل‌های آهنربایی و قطار شاد بسازید.

یادتون باشه، عجیب بودن یعنی خلاقیت؛ پس بیایید با دست‌های کوچولوی خودتون، عجیب‌ترین و پیچ‌ در‌ پیچ‌ترین مسیر دنیا رو بسازید. در دلانالند منتظرتون هستیم! بیاید ببینید چه دنیای رنگی‌ رنگی و چسبونی اینجا منتظر شماست تا با هم کلی ماجراجویی کنیم!