ربات دایناسور کنترلی k9

تیرتیرک، نگهبان دره‌ی آهنی

در یک دره‌ی دور و عجیب، دایناسوری زندگی می‌کرد که همه بهش می‌گفتن تیرتیرک. چشم‌هاش مثل چراغ برق می‌زد و پاهاش وقتی روی زمین می‌چرخیدن، صدا می‌کردن: «تق‌تق‌تق!» تیرتیرک صبح زود با خودش گفت: باید ببینم هنوز قوی هستم یا نه! جلو… عقب… حالا یه دور کامل! بدنش کشیده شد، دمش تاب خورد و بعد دهانشو باز کرد: گررررر! سنگ‌ها صداشو تکرار کردن و خودش خندید: هه! چه صدای قشنگی دارم! یهو چند پرنده‌ی مکانیکی از آسمون پایین اومدن. تیرتیرک چشم‌هاشو قرمز کرد و گفت: هاها! وقت تیراندازیه! پنج تیرش رو یکی‌ یکی به سمت پرنده‌ها پرتاب کرد. پرنده‌ها با عجله فرار کردن و تیرتیرک با غرور دمشو تکون داد. اما بعد از نبرد، هنوز نفس‌ نفس می‌زد و خشمگین بود. درست همون موقع بادی اومد و یک پروانه‌ی کوچک روی سرش نشست. تیرتیرک لحظه‌ای ساکت شد و آروم گرفت. پروانه بال زد و رفت، اما تیرتیرک دیگه غرش نمی‌کرد. بله بچه های عزیز راز قدرت تیرتیرک در قلبش بود؛ هر وقت دستی مهربان یا حتی موجودی کوچک روی سرش آرام می‌نشست، خشمش از بین می‌رفت و تبدیل می‌شد به دوستی آرام و صمیمی. بعد چشم‌هاش رنگی شد و گفت: خب حالا نوبت شادیه! آهنگ شادی پخش کرد و با پاهای چرخ‌دارش شروع به رقصیدن. دمش بالا و پایین می‌رفت و کل دره پر از نور و موسیقی شد. از اون روز، همه‌ی حیوانات فهمیدند که نگهبان واقعی دره‌ی آهنی همان تیرتیرک است؛ دوستی که می‌تواند با غرش و تیرهایش نجات‌بخش باشد و با رقص و موسیقی شادی را به خانه‌هایشان بیاورد.

حالا تیرتیرک به شما بچه‌های ایران و دلانالند می‌گوید: یادتون باشه، قدرت واقعی در مهربانی است؛ با دل مهربان همیشه می‌تونید هم دنیا رو امن‌تر کنید و هم شادتر.