ربات تبدیل شونده مجموعه 3 عددی سایز بزرگ

ربات های هزار شکل

یک صبح آفتابی در شهر دلانالند، سه دوست رباتی جلوی کتابخانه بزرگ شهر جمع شده بودند. زردک، ربات زرد و بازیگوش، روی نیمکت نشسته بود و با انگشتش روی زمین خط می‌کشید. آبیو شمشیرش رو برق می‌نداخت و سبزو با صدای بمش آواز می‌خوند و می گفت: شاید امروز یه ماجرای بزرگ پیدا بشه! آبیو خندید و گفت: فعلاً که همه‌چی آرومه. زردک چشمکی زد و گفت: هنوز صبحه! من یه دور می‌زنم و برمی‌گردم. سبزو هم گفت: اگه چیزی خوشمزه پیدا کردی، سهم منم یادت نره! زردک خندید، برای دوستاش دست تکون داد و رفت.

چند دقیقه گذشت. آبیو سرش رو بلند کرد و گفت: عجیبه… هنوز برنگشته. سبزو اطراف رو نگاه کرد و گفت: شاید کنار فواره باشه. هر دو راه افتادند و کنار فواره رو گشتند، اما خبری از زردک نبود. بعد به میدون بزرگ شهر رفتند، بعد کنار پل آبی، اما باز هم پیداش نکردند. آبیو کم‌کم نگران شد و گفت: فکر می‌کنی گم شده باشه؟ سبزو گفت: زردک؟! اون هیچ وقت گم نمی‌شه! اما خودش هم مطمئن نبود. وقتی از کنار کتابخانه دلانالند رد می‌شدند، چشمشون به یک وسیله زردرنگ افتاد که کنار دیوار ایستاده بود. آبیو ایستاد و گفت: این چیه؟ سبزو دورش چرخید و گفت: نمی‌دونم، ولی صبح اینجا نبود. آبیو جلو رفت و گفت: سلام! ببخشید! یه ربات زرد ندیدی؟ اسمش زردکه. خیلی حرف می‌زنه، خیلی می‌خنده و گاهی هم خیلی شیطونی می‌کنه. ناگهان صدای تق! بلند شد. هر دو از جا پریدند. سبزو گفت: شنیدی؟ دوباره صدای تق تق! آمد. آبیو گفت: فکر کنم صدا از همین اومد! بعد یک قسمت از وسیله زرد حرکت کرد بعد یک قسمت دیگه هم چرخید. همان موقع صدای خنده‌ای آشنا به گوش رسید. آبیو با تعجب گفت: زردک؟! وسیله زرد دوباره تکون خورد. تق! چرخ! تق تق! و چند لحظه بعد، زردک جلوی دوستاش ایستاده بود و از خنده دلش رو گرفته بود. سبزو گفت: وای! تو بودی؟! آبیو گفت: ما نصف شهر رو دنبالت گشتیم! زردک با خنده گفت: منم شما رو نگاه می‌کردم! می‌خواستم ببینم کی پیدام می‌کنه! آبیو گفت: اصلاً چطوری این شکلی شدی؟ زردک با افتخار گفت: فهمیدم می‌تونم تغییر شکل بدم سبزو با هیجان گفت: یعنی ما هم می‌تونیم؟ زردک لبخند زد و گفت: فقط یه راه برای فهمیدنش هست… امتحان کنین!

کمی بعد جلوی کتابخانه دلانالند صدای خنده، تق‌تق و چرخ‌چرخ بلند شده بود. آبیو یک قسمت رو می‌چرخوند و می‌گفت: اینجوری؟ زردک می‌گفت: نه نه! اون طرف! سبزو هم یک قسمت دیگه رو تکون می‌داد و می‌گفت: پس اینجوری؟ و ناگهان همه می‌زدند زیر خنده. بالاخره بعد از چند بار تلاش، آبیو تغییر شکل داد. سبزو با هیجان گفت: حالا نوبت منه! و شروع کرد به چرخوندن قسمت‌های مختلف. چند لحظه بعد، اون هم شکل تازه‌ای پیدا کرد. حالا سه دوست کنار هم ایستاده بودند، اما دیگر شبیه چند دقیقه قبل نبودند. پیرمرد کتابدار از پنجره بیرون رو نگاه کرد، عینکش رو جابه‌جا کرد و گفت: عجب! تا چند ساعت قبل سه ربات اینجا بودن، ولی الان انگار هیچ‌کدومشون اینجا نیستن! هر سه دوست از خنده ریسه رفتند. زردک گفت: ما همین‌جاییم! فقط شکل‌مون عوض شده!

خورشید کم‌کم پشت ساختمونای دلانالند پنهان می‌شد. سه دوست کنار هم ایستاده بودند و تصویرشون رو در شیشه کتابخانه نگاه می‌کردند. زردک گفت: فکر می‌کنین چند شکل دیگه داشته باشیم؟ آبیو و سبزو شونه هاشون و بالا انداختند. شاید حق با زردک بود؛ چون اون روز تازه فهمیده بودند می‌تونند تغییر شکل بدند و هنوز همه شکل‌هاشون رو پیدا نکرده بودند و قرار بود در روزهای بعد، در دلانالند شکل‌های تازه‌تری رو کشف کنند.